De droogte is voorbij. Arsenal is gekroond tot Premier League-kampioen voor het eerst in 22 jaar, en verzekerde zich van de titel na het 1-1 gelijkspel van Manchester City bij Bournemouth op de laatste speeldag van het seizoen. De uitslag in het Vitality Stadium bevestigde wat de afgelopen weken steeds waarschijnlijker leek: de veerkrachtige ploeg van Mikel Arteta had genoeg gedaan om de viervoudig regerend kampioen te onttronen en een plaats aan de top van het Engelse voetbal terug te veroveren.
De laatste keer dat Arsenal de Premier League-trofee omhoog hield was in het legendarische seizoen 2003-04, toen de 'Invincibles' van Arsène Wenger een volledig seizoen van 38 wedstrijden ongeslagen bleven. Dat team, met iconen als Thierry Henry, Patrick Vieira en Dennis Bergkamp, zette een maatstaf waar latere Arsenal-teams moeite mee hadden. In de twee decennia daarna maakte de club een overgangsperiode door, van Highbury naar het Emirates Stadium, met financiële beperkingen en de opkomst van superclubs gesteund door ongekende rijkdom. Deze titel heeft dan ook een diepgaand historisch gewicht.
Omdat Manchester City wist dat alleen een overwinning hun titelkansen levend zou houden, oefende de ploeg van Pep Guardiola vanaf het begin zware druk uit bij Bournemouth. De Cherries, veilig in het midden van de ranglijst, waren echter niet van plan zich gewonnen te geven. Ze verdedigden hardnekkig en namen een verbluffende voorsprong via een countergoal, wat voor schokgolven zorgde onder de uitsupporters. City maakte in de tweede helft gelijk, maar ondanks golf na golf van aanvallen konden ze niet opnieuw doorbreken. Naarmate de minuten wegtikten, werd de sfeer aan de zuidkust gespannen. Toen het laatste fluitsignaal klonk, zakten City's spelers teleurgesteld in elkaar; 150 mijl verderop begonnen de spelers, staf en supporters van Arsenal met hun vieringen.
Met een blijk van klasse en respect bood Guardiola zijn felicitaties aan zijn voormalige collega. Hij stelde dat hij namens iedereen bij Manchester City Mikel en alle staf, spelers en fans feliciteerde, en erkende dat ze de titel verdienden voor hun harde werk en inzet. Guardiola's woorden onderstreepten de wederzijdse bewondering tussen de twee managers, die meer dan drie jaar samenwerkten bij City, met Arteta als assistent-trainer. De student had nu de meester overtroffen.
Arteta's transformatie van Arsenal sinds zijn aanstelling in december 2019 is ronduit opmerkelijk geweest. Hij erfde een verdeelde selectie met weinig vertrouwen en implementeerde langzaam een op balbezit gerichte, hoge pressing-stijl. Het vroege FA Cup-succes in 2020 gaf een glimp van zijn potentieel, maar de competitievooruitgang was geleidelijk. De tweede plaats van vorig seizoen legde de basis, en de campagne van dit jaar combineerde defensieve solide met aanvallende flair. Sleutelfactoren in de triomf waren het leiderschap van aanvoerder Martin Ødegaard, het scorend vermogen van Bukayo Saka en de dominantie op het middenveld van Declan Rice, wiens komst in de zomer cruciaal bleek.
Voor de lijdende Arsenal-aanhang is dit moment catharsis. Een generatie fans kent alleen verhalen van vroegere glorie, van George Grahams 'boring, boring Arsenal' en Wengers vroege briljantie. De auteur herinnert zich persoonlijk de parade van de Invincibles-trofee op een aftandse televisie in een studentenflat in Cardiff, terwijl hij de vreugde deelde met universiteitsvrienden Andy en James. Om de club eindelijk terug te zien keren naar de top na zoveel valse dageraad is een diep emotionele ervaring voor miljoenen over de hele wereld.
Statistisch gezien is dit de vierde Premier League-titel van Arsenal – meer dan welke club dan ook behalve Manchester United en Manchester City – en hun 14e Engelse competitietitel in totaal. Het stopt de poging van City voor een recordverlengende vijfde opeenvolgende titel en blaast nieuw leven in een competitie die voorspelbaar was geworden aan de top. De triomf brengt ook aanzienlijke financiële en commerciële beloningen met zich mee, van verhoogde inkomstenstromen tot een gegarandeerde plaats in de uitgebreide Champions League van volgend seizoen.
Gedurende het seizoen toonde Arsenal een volwassenheid die hen eerder ontging. Ze navigeerden met controle over lastige uitwedstrijden, vermeden de late inzinkingen die eerdere campagnes kenmerkten, en versloegen directe rivalen in cruciale ontmoetingen. Het verdedigingsduo William Saliba en Gabriel Magalhães vormde de basis, terwijl de balans op het middenveld creatieve vrijheid gaf voor de aanvallers. Arteta's tactische aanpassingen, waaronder de succesvolle integratie van Kai Havertz, hielden tegenstanders op het verkeerde been.
Bournemouth verdient lof voor hun aandeel in de titelstrijd. Onder manager Andoni Iraola zijn ze een gedisciplineerde, energieke ploeg geworden, en hun prestatie op de laatste dag typeerde hun seizoen. Het frustreren van City vereiste enorme concentratie en fysieke opoffering, en het gelijkspel werd met enthousiasme gevierd door de thuisupporters, die het zeldzame voorrecht genoten om de bestemming van het kampioenschap te beïnvloeden. Het herinnerde eraan dat de diepte van de Premier League betekent dat elke wedstrijd titelgevolgen kan hebben.
Terwijl het stof neerdaalt, moet Arsenal snel hun aandacht op de toekomst richten. Het behouden van de titel is berucht moeilijk – slechts twee clubs, Manchester United en Manchester City, zijn daarin geslaagd in het Premier League-tijdperk – en de uitdaging wordt nog versterkt door de eisen van de Champions League. Met een jonge kern van spelers gemiddeld onder de 25 en een manager die nog aan het begin van zijn carrière staat, lijken de Gunners echter gebouwd voor duurzaam succes. De zomerse transferperiode zal cruciaal zijn om diepte toe te voegen zonder de teamchemie te verstoren.
In de directe nasleep zullen de vieringen de boventoon voeren. Er wordt een open-busparade door de straten van Islington gepland, een passend eerbetoon voor een team dat een club weer heeft verbonden met haar gemeenschap. Van de wanhoop van lege stadions tijdens de pandemie tot de extase van een vol Emirates dat zijn goedkeuring brult, Arsenal's reis terug naar de top is een verhaal van veerkracht en slim management.
Gebaseerd op berichtgeving van The Guardian.
