Op een zonnige laatste dag op de City Ground sloot Bournemouth hun opmerkelijke Premier League-campagne af met een 1-1 gelijkspel tegen Nottingham Forest, een resultaat dat een historische eerste Europese kwalificatie veiligstelde, maar hen op pijnlijke wijze tekort liet komen voor de Champions League. Marcus Tavernier's treffer in de tweede helft verlengde hun ongeslagen reeks naar 18 wedstrijden en bezorgde hen een Europa League-plek, maar de verrassende overwinning van Aston Villa bij Manchester City betekende dat Andoni Iraola's ploeg als zesde eindigde, hun hoogste ooit, met een clubrecord van 57 punten.
De middag begon met Bournemouths Champions League-ambitie die helder brandde. Een opblaasvliegtuig dobberde tussen de uitsupporters, symbolisch voor de onwaarschijnlijke reis onder Iraola. Maar de droom vereiste een complexe reeks resultaten elders, en hoewel de Cherries hun eigen lot op het veld beheersten, hadden ze nodig dat Liverpool uitgleed tegen Brentford en Aston Villa verloor bij Manchester City. Bij rust, met Morgan Gibbs-White die Forest op voorsprong had gebracht vanuit een vrije trap, stond de score 1-0 achter, maar het bredere beeld bood nog hoop.
Gibbs-White's doelpunt was een moment van individuele briljantie van een speler die controversieel was weggelaten uit Thomas Tuchel's Engelse selectie voor het aankomende WK. Zijn 15e Premier League-doelpunt van het seizoen, een krullende vrije trap die doelman Mark Travers versteld liet staan, was een puntig antwoord. De middenvelder, die 19 doelpuntenbijdragen registreerde, is de talisman van Forest geweest, en deze treffer onderstreepte waarom velen zijn internationale uitsluiting onterecht vonden. Voor Bournemouth was het een tegenslag die hun historische zoektocht dreigde te ontsporen.
Maar Andoni Iraola's ploeg heeft hun campagne gebouwd op veerkracht en een meedogenloze aanvallende instelling. De gelijkmaker viel negen minuten in de tweede helft, georkestreerd door Adrien Truffert, de zomeraanwinst van £11 miljoen van Rennes die een van de revelaties van het seizoen is geweest. De linksback legde dit seizoen meer afstand af dan welke verdediger in de competitie, en zijn uithijende overlap om Jair Cunha op de achterlijn te overmeesteren belichaamde de nooit-opgeven-geest van Bournemouth. Truffert's terugtrekbal vond Marcus Tavernier ongedekt, en de middenvelder schoot een eerste keer hard langs Matz Sels, wat leidde tot wilde feesten en een baseball-slag hommage.
Bij de gelijke stand hing Bournemouths lot af van de gebeurtenissen in het Etihad Stadium en Anfield. Kortstondig vielen alle dominostenen op hun plaats: Liverpool nam de leiding via Curtis Jones, en Manchester United stond comfortabel voor bij Brighton. Zelfs nadat Ollie Watkins gelijkmaakte voor Villa, hadden de Cherries nog een City-winst nodig. Maar Watkins' tweede doelpunt, komend van een team dat nog nagenoot van hun FA Cup-triomf en vieringen met Prins William in Istanbul, verbrijzelde de Champions League-vergelijking. Toen het nieuws doordrong tot de City Ground, verschoof de stemming in het uiteinde van jubel naar berusting.
Bournemouth had kansen om zelf de controle te grijpen. Invaller Ben Gannon-Doak verspilde een gouden kans, terwijl Eli Junior Kroupi, de dynamische jonge aanvaller, Sels tot een knappe redding dwong. Rayan testte ook de Forest-doelman van afstand, maar het beslissende tweede doelpunt kwam nooit. Aan de andere kant miste Gibbs-White op een haar na een verdubbeling van zijn score, wat herinnerde aan de fijne marges die de dramatiek van de laatste dag bepalen.
Het laatste fluitsignaal bevestigde Bournemouths plaats in de Europa League, een monumentale prestatie voor een club die vier jaar geleden nog in de Championship speelde en 17 jaar geleden op de rand van financiële afgrond balanceerde. Iraola's transformatie van het team is buitengewoon geweest: een ongeslagen reeks van 18 wedstrijden aan het einde van het seizoen, een beste zesde plaats ooit en een recordaantal punten. Het scanderen van zijn naam door de meereizende fans was een passend eerbetoon aan een manager die twijfelaars in gelovigen veranderde.
Toch zegt de teleurstelling over het missen van de Champions League veel over de nieuwe normen die aan de zuidkust zijn gesteld. Bournemouth zal zich nu meten met Europa League-tegenstanders zoals Bayer Leverkusen en Besiktas, een verre roep van de lagere divisie-strijd van het recente verleden. De dit seizoen opgedane ervaring, gecombineerd met Iraola's tactische inzicht, suggereert dat dit nog maar het begin is.
De wedstrijd had ook belangrijke subplots voor de thuisploeg. Elliot Anderson, die voor Forest speelde, vertrok in de tweede helft met een staande ovatie in wat naar verwachting zijn laatste optreden is voor een grote transfer naar Manchester City. Ondanks het aanstaande vertrek van Pep Guardiola, zou City naar verluidt de race om de handtekening van de middenvelder leiden. Voor Bournemouth diende Truffert's optreden als een herinnering aan hun eigen slimme wervingsbeleid, waarbij de Fransman de opwaartse trend van de club belichaamt.
Na afsluiting van het Premier League-seizoen deelt Bournemouth hun Europa League-plek met Sunderland en mogelijk Crystal Palace, die hen kunnen vergezellen door de Conference League-finale te winnen. Brighton nam ondertussen genoegen met een Conference League-plek na hun ineenstorting tegen Manchester United. Voor Iraola en zijn ploeg zal de zomer in het teken staan van versterking voor een Europese campagne, maar de basis is solide en de herinneringen aan dit onvergetelijke seizoen zullen blijven bestaan.
Gebaseerd op berichtgeving van The Guardian.
