Jeremy Doku's sublieme krulbal tegen Brentford verbrak niet alleen de impasse in een overtuigende 3-0 overwinning, maar bevestigde ook zijn status als de onwaarschijnlijke katalysator die Manchester City's titelverdediging in leven houdt. De Belgische vleugelspeler, die vorige maand nog publiekelijk verklaarde dat hij meer doelpunten nodig had om tot de wereldtop te worden gerekend, heeft nu op de meest stressvolle momenten geleverd en zijn team teruggebracht in een race die leek te ontglippen.
Doku's openingstreffer in het Etihad was zijn vierde doelpunt in zijn laatste drie optredens in alle competities, een opmerkelijke reeks die een verbluffende late gelijkmaker bij Everton en een beslissende twee doelpunten in de FA Cup halve finale tegen Southampton omvat. In totaal heeft hij zeven doelpunten betrokken—vijf goals en twee assists—in zijn laatste zes wedstrijden, een groot contrast met hetzelfde aantal in zijn voorgaande 24 optredens. Deze dramatische toename heeft Doku getransformeerd van een veelbelovende maar inconsistente dribbelaar tot een echte wedstrijdwinnaar, precies op het juiste moment nu City strijdt met Arsenal om de Premier League titel.
Manager Pep Guardiola hield zich niet in met lof, waarbij hij de mentaliteitsverandering benadrukte die nodig is voor zulke groei. "Als je een betere speler wilt worden, moet je wedstrijden voor jezelf winnen," zei Guardiola. "Het is niet genoeg om goede voorzetten te geven voor de anderen, je moet wedstrijden winnen en doelpunten scoren. Bij Everton was het doelpunt voor 3-3 met rechts, maar het eerste doelpunt was met links. Hij heeft een ongelooflijke stap gezet in die zin om te zeggen 'Ik ben Jeremy Doku, ik ga wedstrijden winnen.' De grote spelers hebben altijd die mentaliteit." Deze woorden onderstrepen Guardiola's overtuiging dat Doku een cruciale psychologische drempel heeft overschreden.
Doku zelf relativeerde echter elke radicale transformatie en schreef zijn succes toe aan instinct en groeiend vertrouwen. "Ik ben een instinctspeler. Vandaag werkt het. Ik heb wat doelpunten gescoord, ik heb altijd met instinct gespeeld, maar nu komen de doelpunten," vertelde hij aan BBC Match of the Day. "Ik ben geen andere speler geweest." Die bescheidenheid was in tegenspraak met een optreden vol branie, waarbij hij Brentford-verdediger Michael Kayode vanaf de eerste minuut teisterde, een scherpe redding afdwong van Caoimhin Kelleher voordat hij uiteindelijk doorbrak.
Commentatoren waren unaniem in hun lof. Voormalig Wales-verdediger Ashley Williams noemde het "het beste wat we van Jeremy Doku hebben gezien," en voegde eraan toe: "Vanuit het oogpunt van een verdediger weet ik niet zeker of ik zou weten hoe ik hem moet stoppen. Hij is fysiek sterk, kan naar rechts of links, zijn acceleratie is buitengewoon, maar ook zijn deceleratie kan je op het verkeerde been zetten. Hij stond tegenover Kayode, die ik echt waardeer, en hij kon gewoon niet met hem omgaan." Ondertussen benadrukte ex-City-spits Daniel Sturridge de technische verfijning: "Hij was uitzonderlijk. Het doelpunt dat hij in deze wedstrijd scoorde, was een ding van schoonheid. Dat is nu zijn favoriete afwerking. De herhalingen in de training werpen hun vruchten af. Zijn spel vordert, hij wordt beslissender in die momenten."
De cijfers ondersteunen wat het oog ziet: Doku werd pas de derde speler in de Premier League dit seizoen die zes of meer kansen creëerde en zes of meer dribbels voltooide in één wedstrijd, waarmee hij zich voegde bij Bukayo Saka en Elliot Anderson in een exclusieve club. Zijn combinatie van directheid en eindproduct begint te lijken op de meest gevreesde aanvallers van de competitie—en het had niet op een beter moment kunnen komen.
Buiten het veld droeg het doelpunt een diepe persoonlijke betekenis. Doku droeg de treffer op aan zijn vader, die zijn 60e verjaardag vierde. "Ik word binnenkort vader en hij heeft zijn leven voor mij opgeofferd, me elke keer naar de club gebracht, niet wetende dat ik zou worden wat ik nu ben," zei hij. "Voor mij is dat een groot ding, dus dat hij 60 wordt, ik ben dankbaar en daarom wilde ik dit doelpunt aan hem geven. Hem in de buurt hebben is een zegen." Het was een aangrijpende herinnering aan de menselijke verhalen achter de meedogenloze jacht op trofeeën.
De overwinning bracht City tot op twee punten van koploper Arsenal, wat leidde tot een zenuwslopend weekend van scorebord kijken. Als de Gunners West Ham verslaan in het London Stadium, is de titel feitelijk van hen, met alleen al gedegradeerd Burnley en een afgeleid Crystal Palace dat nog moet spelen. Eventuele gemorste punten zouden echter de deur wijd openzetten voor Guardiola's ploeg, die in hun resterende wedstrijden tegen Palace, Bournemouth en Aston Villa spelen. Guardiola, nooit verlegen om psychologische spelletjes te spelen, beëindigde zijn persconferentie met het scanderen van "come on you Irons" en het imiteren van het gekruiste armen-symbool van de Hammers, een duidelijke oproep voor een gunst van David Moyes' team.
Erling Haaland, die ook het net vond om 50 doelpunten voor club en land dit seizoen te bereiken, gaf de spanning toe maar probeerde gefocust te blijven. "We kunnen niet aan de titelstrijd denken," zei hij, er met een glimlach aan toevoegend dat hij "meldingen op zijn telefoon" zou hebben tijdens de wedstrijd van Arsenal. Guardiola onthulde op zijn beurt dat zijn zus op bezoek was, maar zei dat als hij thuis is, "ik natuurlijk een kijkje zal nemen en kijken—ik hou van voetbal." De Catalaan weet dat het lot van zijn ploeg niet langer volledig in eigen handen ligt.
Zelfs tegenstanders erkenden de kwaliteit die werd getoond. Brentford-baas Keith Andrews gaf toe: "Als het Doku niet is, dan zal iemand anders opstaan en dat is de luxe die Pep heeft—fenomenaal getalenteerde spelers, spelers die het spel kunnen veranderen en wedstrijden kunnen beslissen, en dat is uiteindelijk wat er gebeurde met het eerste doelpunt." Inderdaad, City's diepgang blijft een beslissend wapen, maar Doku's opkomst als consistente dreiging voegt een nieuwe dimensie toe aan hun aanval.
Naarmate de campagne naar zijn climax raast, zou Jeremy Doku's plotselinge scorende opmars wel eens het verhaal kunnen zijn dat het seizoen van Manchester City definieert. Van een speler die op zoek was naar eindproduct tot een man die het levert wanneer er zilverwerk op het spel staat, Doku is de belichaming geworden van Guardiola's kampioensmentaliteit. Of het genoeg zal blijken om Arsenal in te halen, moet nog blijken, maar voor nu rusten City's aanhoudende hoop vierkant op de schouders van hun elektriserende Belgische vleugelspeler.
Gebaseerd op berichtgeving van BBC Sport.
