Voor het eerst in bijna vier decennia zal het Franse nationale elftal naar een WK gaan zonder een enkele vertegenwoordiger van Olympique Marseille. De 26-koppige selectie van Didier Deschamps voor het toernooi van 2026, donderdagavond onthuld op TF1, markeerde een historische breuk met de traditie en beëindigde een 39-jarige reeks van OM-spelers in de WK-selecties van Les Bleus.
Het weglaten was opvallend, maar niet geheel onverwacht. Een analyse van de Marseille-selectie onthult een gebrek aan Franse internationals die zich in de plannen van Deschamps kunnen dringen. Alleen verdediger Benjamin Pavard, een wereldkampioen in 2018, leek een realistische kans te maken — maar zelfs hij was uitgesloten van de laatste twee bijeenkomsten van het nationale team, wat duidt op een afname van zijn internationale waarde.
Pavards val uit de gratie valt samen met een vormdip en intense concurrentie voor plekken in de Franse achterhoede. Sinds zijn overgang naar OM heeft de 28-jarige moeite om de consistentie te evenaren die hem in eerdere campagnes een vaste waarde onder Deschamps maakte. Zijn afwezigheid in de definitieve lijst onderstreept een meedogenloze meritocratie binnen het kampioenenapparaat.
Om de ernst van deze mijlpaal te beseffen, moet men terugspoelen naar 1986. Dat jaar reisde Frankrijk naar Mexico voor het WK zonder een enkele OM-speler, een scenario gevormd door de recente moeilijkheden van de club. Marseille had een gedeeltelijke degradatie naar de tweede divisie ondergaan en was net als 12e geëindigd in de hoogste klasse, hoewel ze dat seizoen wel de finale van de Coupe de France haalden.
Vreemd genoeg bevatte de selectie van 1986 wel een toekomstige OM-legende. Jean-Pierre Papin werd geselecteerd door coach Henri Michel terwijl hij nog onder contract stond bij Club Brugge. Papin zou kort na het toernooi een transfer naar Marseille voltooien, waar zijn productieve scorend vermogen de club naar een gouden tijdperk zou loodsen en zijn eigen Ballon d'Or-kandidatuur zou verstevigen. Zijn opname creëerde een technisch detail: hoewel OM bij de start van het toernooi geen spelers had, hield Papins aanstaande transfer een symbolische link in stand.
Deze keer is er geen dergelijke narratieve brug. De huidige Marseille-selectie, samengesteld onder coach Roberto De Zerbi, leunt sterk op internationals uit andere landen of jongere Franse talenten die nog niet klaar zijn voor het seniorenpodium. Spelers als Amine Harit of Iliman Ndiaye bieden flair, maar vertegenwoordigen respectievelijk Marokko en Senegal, terwijl veelbelovende Franse prospects als Quentin Merlin of Emran Soglo ver buiten Deschamps' radar blijven.
De implicaties voor OM zijn gelaagd. Historisch gezien is de club een betrouwbare fabriek geweest voor het Franse nationale team, met iconen als Didier Drogba — die Ivoorkust vertegenwoordigde maar zijn opleiding bij Marseille kreeg — naast Didier Deschamps zelf, Fabien Barthez, en meer recentelijk Florian Thauvin en Dimitri Payet. Een WK zonder een Marseille-speler is dan ook een symbolische klap, die een verschuiving in het Franse voetballandschap benadrukt waar talent steeds meer geconcentreerd is bij Paris Saint-Germain en clubs in het buitenland.
Vanuit nationaal team perspectief weerspiegelt Deschamps' selectie een meedogenloos pragmatische aanpak. Met het oog op het heroveren van de titel na een teleurstellende campagne in 2022, heeft de manager gekozen voor bewezen presteerders die actief zijn bij de eliteclubs van Europa. Pavards weglating, ten gunste van alternatieven als Jules Koundé of William Saliba, suggereert dat geen enkele OM-speler momenteel aan de torenhoge drempel voldoet.
Bovendien kan deze droogte interne reflectie in het Stade Vélodrome versnellen. De leiding van Marseille, waaronder voorzitter Pablo Longoria, heeft lang de nadruk gelegd op een project gebouwd op het ontwikkelen van talent voor elite Europees voetbal. De afwezigheid van het WK-podium dient als een wake-up call en onderstreept de kloof tussen ambitie en realiteit.
Vergelijkingen met 1986 nodigen ook uit tot een historisch gevoel van veerkracht. Dat jaar overtrof het Franse team de verwachtingen door de halve finales te bereiken, waar het alleen van West-Duitsland verloor. Voor OM kondigde de komst van Papin een transformerende periode aan. Of de geschiedenis een hoopvolle parallel kan bieden, valt nog te bezien, maar voor nu moet Marseille een ongemakkelijke waarheid onder ogen zien: haar wereldwijde relevantie neemt af op het moment dat het grootste podium van de sport zich ontvouwt.
Naarmate het WK nadert, zal de aandacht onvermijdelijk uitgaan naar de spelers die wel de selectie hebben gehaald en het tactische plan dat Deschamps heeft getekend. Toch zal de afwezigheid van OM blijven hangen als een statistische curiositeit en een waarschuwend verhaal. Het is een herinnering dat in het moderne voetbal zelfs eerbiedwaardige instellingen kunnen achterblijven zonder meedogenloze innovatie en investeringen.
Gebaseerd op berichtgeving van L'Equipe.