Hull KR liep 11 tries binnen terwijl ze een jeugdig Wigan Warriors team met 62-4 afdroogden in het Sewell Group Craven Park, waarbij halfback Mikey Lewis in 18 minuten een hattrick voltooide en de toon zette voor een verblindende prestatie. De wedstrijd diende als generale repetitie voor de Challenge Cup-finale van volgende week op Wembley, maar de kloof in klasse was vanaf het eerste fluitsignaal duidelijk, aangezien Rovers optimaal profiteerde van een Warriors-team dat 10 wijzigingen doorvoerde en net zoveel debutanten liet opdraven.
De twee clubs treffen elkaar op 30 mei opnieuw in een herhaling van de Super League Grand Final van 2025, die Hull KR in Old Trafford won. Deze Super League ronde 12 wedstrijd bood echter weinig inzicht in het grootse treffen dat nog komt. Wigan hoofdtrainer Matt Peet rustte vrijwel al zijn senior sterren uit, met slechts drie spelers die overbleven van de overwinning van vorige week op Leeds Rhinos. Daarentegen voerde Hull KR-baas Willie Peters slechts drie wijzigingen door, waarvan één gedwongen door de borstblessure van Arthur Mourgue, wat de toewijding aan het opbouwen van cohesie voor de finale onderstreept.
Lewis had slechts zes minuten nodig om zijn rekening te openen, sneed door verdedigers heen en liep een uitstekende supportlijn om zijn eerste try te scoren. Zijn tweede volgde even later toen hij een doorbraak van Tom Davies ondersteunde, en de vleugelspeler zette in de 12e minuut zijn eigen naam op het scorebord. Lewis voltooide vervolgens zijn hattrick in de 18e minuut, waarbij hij opnieuw profiteerde van zwakke verdediging om de thuisploeg op 20-0 te zetten. De snelheid en het inzicht van de Engels international waren simpelweg te veel voor de onervaren bezoekers, die soms leken op schaduwen te jagen.
De Robins waren meedogenloos. Bij rust hadden ze 42 onbeantwoorde punten gepost, waarbij hooker Jez Litten van dummy-half overliep voordat prop Jai Whitbread en center Rhyse Martin beide in de laatste minuten van de eerste helft over de lijn kwamen. De score weerspiegelde een fysieke mismatch, aangezien de kracht en snelheid van Rovers herhaaldelijk gaten scheurde in een Wigan-lijn die een hoop academie-afgestudeerden bevatte. Hoewel de ploeg van Peters weinig tactische informatie zal hebben opgedaan, zal de meedogenloze uitvoering hun moreel geen kwaad hebben gedaan.
Tot hun eer weigerde het jonge Wigan volledig in te storten. In de 46e minuut onderschepte Nathan Lowe – een van de 10 debutanten – een misplaatste pass van Hull KR en sprintte 60 meter om een gedenkwaardige try te scoren in zijn eerste seniorenoptreden. De uitsupporters barstten los, verheugd dat hun team op het bord kwam. Het was een moment van hoop voor de Warriors, en voor Lowe markeerde het het begin van wat een mooie carrière zou kunnen worden.
Hull KR herstelde snel de controle. Dean Hadley beukte ongehinderd over van dichtbij, en Noah Booth dook erin na een pass van Jack Broadbent, voordat Broadbent zelf naar huis racete na een assist van Lewis. Met een stand van 58-4 werd Lewis naar de kant gehaald, terwijl Peters zijn belangrijkste spelmaker verstandig beschermde. Sam Luckley voegde de laatste try toe in de 77e minuut, waarbij hij van korte afstand over de lijn stortte om de negende verschillende Rovers-scoorder te worden.
De overwinning werd echter ontsierd door een blessurezorg. Laat in de wedstrijd liep de hardwerkende forward Dean Hadley mank van het veld met een vermoedelijk hamstringprobleem en ging direct de tunnel in, waardoor zijn deelname aan Wembley in twijfel wordt getrokken. Hadley is een hoeksteen geweest van het pak van Hull KR, en zijn afwezigheid zou een aanzienlijke klap zijn. De Robins waren al zonder Arthur Mourgue, wiens borstblessure hem uit deze wedstrijd hield, en het mogelijke verlies van Hadley legt extra druk op de selectiediepte van Peters.
Hoewel de 62-4 score suggereert dat Hull KR overweldigende favoriet is voor de Challenge Cup-finale, is de realiteit dat deze wedstrijd bijna geen maatstaf biedt voor het komende treffen. Wigan zal op 30 mei een compleet ander team opstellen, met doorgewinterde internationals als Jai Field, Bevan French en Harry Smith. Het verrassingselement en uitgeruste benen kunnen de Warriors een beslissend voordeel geven, en ze zullen ook waardevolle lessen hebben geleerd over de aanvalsstructuren van Hull KR – zelfs als die patronen werden toegepast tegen een verzwakte verdediging.
Voor Hull KR verlengt de overwinning een dominante reeks, maar laat het hen met een aanhoudende fitheidshoofdpijn achter. De club zal in spanning wachten op scans van de hamstring van Hadley, wetende dat elke afwezigheid een herschikking in het pak kan afdwingen. Peters zal ook zelfgenoegzaamheid moeten beheersen, en vermijden dat het gevoel ontstaat dat de klus al geklaard is. De Robins zijn hier eerder geweest – ze wonnen vorig jaar de Grand Final en kennen de mentale eisen van een evenement.
Vanuit het perspectief van Wigan was de zware nederlaag een noodzakelijk kwaad. Peet's beslissing om zijn sterren te rusten was een duidelijke verklaring dat de Challenge Cup voorrang heeft boven reguliere-seizoen punten. De jonge ploeg ervoer de intensiteit van Super League-actie, en verschillende debutanten – waaronder Lowe – toonden sprankjes potentieel. De blootstelling zal alleen maar bijdragen aan hun ontwikkeling, en een fitte en gemotiveerde Wigan-ploeg zal volgende week een ander verhaal zijn.
In waarheid hebben beide coaches precies gekregen wat ze wilden van de avond. Hull KR boekte een zelfvertrouwen gevende overwinning en vermeed verdere blessures tot de late schrik, terwijl Wigan zijn belangrijkste troeven bewaarde en jongeren een kans gaf. De Challenge Cup-finale blijft een evenwichtige wedstrijd, waarbij de uitkomst waarschijnlijk afhangt van welk team onder druk kan presteren wanneer de echte strijd begint.
Gebaseerd op berichtgeving van Sky Sports.