Inter Milan's kroning tot Serie A-kampioen was misschien een week geleden bezegeld, maar de Nerazzurri toonden geen spoor van zelfgenoegzaamheid toen ze Lazio met 3-0 afdroogden in een eenzijdige confrontatie in het Stadio Giuseppe Meazza. De wedstrijd, een voorproefje van de Coppa Italia-finale van deze maand, zag Simone Inzaghi's voormalige ploeg volledig overklast worden door een meedogenloos Inter dat de toon blijft zetten in het Italiaanse voetbal. Onder leiding van interim-manager Cristian Chivu – die invalt terwijl Inzaghi zich richt op het selectiebeheer voorafgaand aan de bekerfinale – leverde Inter een prestatie die flair en efficiëntie combineerde en een harde waarschuwing gaf aan hun aanstaande tegenstanders.
De deadlock werd binnen zes minuten verbroken, en het was Lautaro Martínez die zijn terugkeer in de basiself in stijl markeerde. De Argentijnse spits, die zijn eerste basisplaats in een maand maakte na een periode op de bank, ontving een subtiele tik van Marcus Thuram en schoot beheerst met rechts in de hoek. Het was Martínez' 17e Serie A-doelpunt van het seizoen, een aantal dat niet alleen zijn belang voor het team onderstreepte, maar ook zijn naam dieper in de geschiedenisboeken grifte. Door zijn 133e carrièredoelpunt in de Italiaanse topdivisie te scoren, overtrof hij Paulo Dybala's record van 132 en werd hij de op twee na hoogst scorende Argentijn in de Serie A-geschiedenis. Alleen Hernán Crespo en Gabriel Batistuta, beiden op 183, staan nog voor hem – een bewijs van de opmerkelijke consistentie van de 26-jarige.
Inter's greep op de wedstrijd werd alleen maar strakker na de openingstreffer. Met het middenveldduo Nicolò Barella en Henrikh Mkhitaryan die het tempo dicteerden, slaagde Lazio er niet in om enig zinvol balbezit op te bouwen. De beste momenten van de bezoekers kwamen sporadisch, maar geen van beide keepers werd echt getest tot Petar Sucic de voorsprong verdubbelde in de 37e minuut. De Servische middenvelder, die een openbaring is sinds zijn doorbraak in het eerste elftal, ontving de bal aan de rand van het strafschopgebied en schoot met een krul met links in de verre hoek. Het was een doelpunt van verfijnde techniek, waardoor Lazio's Ivan Provedel hulpeloos achterbleef en de diepte van de aanvallende dreiging van Inter onderstreepte.
De wedstrijd kantelde definitief in het voordeel van Inter net voor het uur toen Lazio-aanvoerder Alessandro Romagnoli een directe rode kaart kreeg. In de verdediging tegen Andy Diouf haalde Romagnoli met zijn noppen over de kuit van de Ivoriaans-Fransman in een roekeloze en onnodige tackle. De beslissing van de scheidsrechter liet Lazio met tien man achter en doofde elke flauwe hoop op een comeback. Romagnoli's uitsluiting betekent ook dat hij een schorsing zal uitzitten in Lazio's volgende Serie A-wedstrijd, hoewel hij in aanmerking blijft voor de Coppa Italia-finale – een detail dat weinig troost zal bieden gezien de psychologische klap van deze ineenstorting.
Met de numerieke voorsprong veranderde Inter de wedstrijd in een trainingsoefening. Chivu verplaatste Diouf van zijn rechtervleugelverdedigerrol naar een meer geavanceerde positie naast Thuram, en de zet wierp direct zijn vruchten af. De 21-jarige zorgde met zijn energie en directe loopacties voortdurend voor problemen voor de vermoeide Lazio-achterhoede. In de 76e minuut gaf een ander jong talent, Ange-Yoan Bonny, een perfect gewogen pass naar Mkhitaryan, die een onhoudbaar schot onder de lat schoot voor Inter's derde. Het was een doelpunt dat de combinatie van ervaren kwaliteit en jeugdige uitbundigheid in deze Inter-ploeg typeerde.
Voor Lazio was de avond een ontnuchterende realiteitscheck. Ze kwamen de wedstrijd in met een kleine kans op Europese kwalificatie via de competitie, maar werden in elk onderdeel volledig overklast. Hoofdcoach Igor Tudor, die eerder dit seizoen Maurizio Sarri opvolgde, zag zijn team in de tweede helft geen enkel schot op doel registreren. De defensieve broosheid en het gebrek aan kalmte op cruciale momenten zullen grote zorgen zijn terwijl ze zich voorbereiden om dezelfde tegenstander te treffen met zilverwerk op het spel. De kloof tussen de twee ploegen, zowel op de ranglijst als op het veld, leek enorm.
Vanuit tactisch oogpunt was Inter's vermogen om zich aan te passen en te roteren zonder cohesie te verliezen opvallend. Chivu's beslissing om Diouf in meerdere rollen in te zetten, toonde de veelzijdigheid van de selectie, terwijl de naadloze integratie van spelers als Sucic en Bonny de uitstekende talentontwikkeling van de club weerspiegelde. Zelfs zonder vaste basisklanten zoals Federico Dimarco, die rust kreeg, bleef Inter's systeem vloeiend. Het achterste trio van Alessandro Bastoni, Francesco Acerbi en Matteo Darmian werd zelden in verlegenheid gebracht, en de hoge press dwong Lazio voortdurend tot fouten.
Toen ze na het eindsignaal de Scudetto-trofee omhoog hieven voor een juichend thuispubliek, was de boodschap van het Inter-kamp onmiskenbaar: de honger naar meer trofeeën blijft onverzadigbaar. "We moeten gefocust blijven, er staat nog een groot doel voor het einde van het seizoen," leek de onuitgesproken gedachte die rond de Meazza weerklonk. Voor Lazio is de uitdaging nu zowel mentaal als tactisch. Ze hebben maar een paar dagen om te herstellen van deze afstraffing en een manier te vinden om het psychologische voordeel dat Inter zo nadrukkelijk heeft geclaimd, om te draaien.
De Coppa Italia-finale belooft een fascinerende revanche te worden, maar op basis van dit bewijs zal Inter als overweldigende favoriet beginnen. Lazio moet een drastisch verbeterde prestatie leveren om een nieuwe vernedering te voorkomen. Eén ding is zeker: na deze meedogenloze vertoning is Inter's treble-winnende ploeg van 2009-10 niet langer het enige Nerazzurri-team dat weet hoe je nationale dominantie met bekerglorie combineert. Terwijl de spelers in de bewondering baadden, was de aftelling naar de finale al begonnen, met dit resultaat luid galmend in de oren van iedereen die bij beide clubs betrokken is.
Gebaseerd op berichtgeving van Foot - actualités, mercato, info & vidéo en continu.
