Sally Gardner, de bekroonde schrijfster van kinderboeken, sprak openlijk over een verborgen strijd die haar leven bijna ontspoorde. Nadat haar carrière in haar veertiger jaren van de grond kwam, met miljoenen verkochte exemplaren en grote literaire prijzen, bevond ze zich gevangen in een cyclus van dwangmatig uitgeven die ze niet kon verklaren. Weelderige aankopen, van dure badkuipen tot designkunst, werden een bron van geheime schaamte en oplopende schulden.
Het keerpunt kwam toen Gardner haar gedrag in verband bracht met een medicijn dat ze jarenlang had gebruikt. Voorgeschreven dopamine-agonisten voor de behandeling van haar rustelozebenensyndroom, een aandoening die een onbedwingbare drang om te bewegen veroorzaakt, vooral 's nachts, zorgde het medicijn aanvankelijk voor enorme verlichting. Maar nu beseft ze dat het de katalysator was voor haar impulsieve uitgaven, een bijwerking waar haar arts haar nooit voor had gewaarschuwd.
Haar verhaal staat niet op zichzelf. Een BBC-onderzoek heeft honderden soortgelijke gevallen aan het licht gebracht waarin patiënten die dopamine-agonisten gebruikten, gebruikt voor aandoeningen zoals de ziekte van Parkinson en het rustelozebenensyndroom, ernstige gedragsveranderingen ontwikkelden. Deze omvatten dwangmatig winkelen, gokken en hyperseksualiteit, wat vaak leidt tot geruïneerde financiën, verbroken relaties en diep persoonlijk leed.
Gardners ervaring belicht een bijzonder verraderlijk aspect van winkelverslaving. Deskundigen merken op dat, in tegenstelling tot meer zichtbare dwanghandelingen, overmatig online winkelen langer onopgemerkt kan blijven, soms verkeerd geïnterpreteerd als vrijgevigheid in plaats van pathologisch gedrag. Gardner zelf kocht vijf keer hetzelfde paar schoenen en meerdere bedden voor haar hond, terwijl haar schuld opliep.
De gevolgen waren ernstig. Gardner werd gedwongen haar huis in Londen te verkopen en naar een kleiner appartement te verhuizen, om vervolgens tienduizenden meer uit te geven aan de inrichting ervan. Ze schat de financiële schade op ongeveer £500.000. De emotionele tol was even zwaar, waardoor ze het gevoel had dat haar leven was gekaapt.
Pas na het luisteren naar een BBC-podcast legde Gardner eindelijk het verband. Het besef bracht een mengeling van opluchting over het hebben van een verklaring en woede over de verloren jaren. Ze pleit nu voor meer bewustwording en monitoring van patiënten aan wie deze krachtige medicijnen worden voorgeschreven.
Naar aanleiding van deze bevindingen herziet het Britse Geneesmiddelen- en Gezondheidsproductenagentschap (MHRA) zijn waarschuwingen over dopamine-agonisten. Het agentschap benadrukt dat alle medicijnen risico's met zich meebrengen en dat patiënten geïnformeerd moeten worden over mogelijke bijwerkingen, waaronder gedragsveranderingen.
Gardners moedige onthulling dient als een harde waarschuwing. Het onderstreept de kritieke noodzaak voor patiënten en artsen om open gesprekken te voeren over het volledige scala van mogelijke effecten van een medicijn, zodat een behandeling voor de ene aandoening niet per ongeluk een ander verwoestend probleem creëert. Gebaseerd op berichtgeving van g1.