De 38e en laatste ronde van de Serie A leverde een passend onbelangrijk maar dramatisch spektakel op in het Stadio Artemio Franchi, waar Fiorentina en Atalanta een 1-1 gelijkspel speelden dat werd gekenmerkt door twee defensieve blunders. Aangezien beide teams al zeker waren van hun respectievelijke posities - la Viola veilig voor degradatie en Atalanta op weg naar de Conference League - had de wedstrijd geen competitief gewicht, maar leverde het toch twee momenten van kostbare onvoorzichtigheid op die elkaar opheffen als een paar ongewenste cadeaus.
De score werd geopend in de 39e minuut toen Marco Sportiello, de eeuwige reserve van Marco Carnesecchi, een nachtmerrieachtig begin beleefde aan zijn eerste optreden voor de club uit Bergamo. Een routinematige situatie veranderde in een ramp toen de 31-jarige doelman een hoge bal verkeerd inschatte, deze door zijn handen liet glippen na een handsbal, waardoor Roberto Piccoli de eenvoudigste afwerking in een leeg doel kreeg. Het was de soort fout die een debuut om alle verkeerde redenen definieert, en het bracht Fiorentina tegen de verhouding in op voorsprong.
Sportiello's blunder was bijzonder pijnlijk gezien de context: nadat hij de vorige zomer als vrije speler bij Atalanta was gekomen, had hij het hele seizoen gewacht op zijn kans, die pas op de laatste dag onder het felle licht van de schijnwerpers kwam. Zijn fout gaf de thuisploeg niet alleen de leiding, maar leidde ook tot onvermijdelijk onderzoek of de veteraan vertrouwd kon worden buiten zijn gebruikelijke reserve rol in de komende Europese campagne.
Gedurende het grootste deel van de wedstrijd leek Atalanta de meer ambitieuze ploeg, die hoger drukte en langere periodes van balbezit genoot. De mannen van Gian Piero Gasperini, bekend om hun meedogenloze aanvallende ethos, creëerden verschillende halfkansen, maar stuitten op een grotendeels vastberaden verdediging van Fiorentina, aangevoerd door de jonge Pietro Comuzzo. De Viola waren daarentegen tevreden om diep te verdedigen en toe te slaan in de counter, waarbij hun veiligheid in het midden van de ranglijst de wedstrijd van enige echte urgentie ontdeed.
Net toen de wedstrijd leek te eindigen met een thuisoverwinning die op één fout was gebouwd, grepen de voetbalgoden opnieuw in in de 82e minuut. Davide Zappacosta van Atalanta, altijd een onvoorspelbare optie op de flank, stuurde een lage voorzet het strafschopgebied in die op niemand in het bijzonder was gericht. In een wrede wending stuurde Comuzzo, die een simpele klaring probeerde, de bal met zijn scheenbeen langs zijn eigen doelman, waarna de bal op pijnlijke wijze in de verre hoek verdween. Het eigen doelpunt was even komisch als beslissend, bracht de stand onmiddellijk gelijk en zorgde ervoor dat beide teams een punt zouden delen.
Het ongeluk van Comuzzo vatte de bizarre aard van een ontmoeting samen waarin geen van beide partijen echt verdiende om te winnen of te verliezen. De jonge verdediger, die dit seizoen veelbelovend is geweest, zal de harde les leren dat zelfs de meest eenvoudige verdedigende acties onevenredige gevolgen kunnen hebben. Zijn fout, net als die van Sportiello, was een product van druk en misschien een gebrek aan scherpte in een wedstrijd zonder competitieve scherpte.
Wat betreft de ranglijst veranderde de 1-1 uitslag niets. Fiorentina verstevigde hun veilige middenmootpositie en eindigde comfortabel boven de degradatiezone, terwijl het punt van Atalanta ervoor zorgde dat ze ten minste als vijfde eindigden, achter de Champions League-plaatsen maar veilig in het bezit van een Conference League-ticket. De wiskundige nuance dat Bologna nog gelijk kon komen in punten bleek irrelevant, omdat Atalanta het voordeel had in onderlinge duels na hun eerdere overwinning in het Renato Dall'Ara.
De sfeer van een 'dead rubber' overheerste de hele avond, waarbij supporters van beide kanten het einde van een slopend seizoen vierden in plaats van zich zorgen te maken over de uitkomst. Voor Atalanta verschuift de focus nu naar Europese competitie, waar de ploeg van Gasperini hoopt de diepe runs te herhalen die hun handelsmerk zijn geworden. De fout van Sportiello zal een voetnoot zijn, maar het roept vragen op over de diepte van de selectie op belangrijke posities.
Fiorentina daarentegen zal terugkijken op een seizoen van consolidatie onder Vincenzo Italiano, met de belofte van een zomerreconstructie gericht op het hogerop komen op de ranglijst. De Viola-fans, hoewel niet enthousiast over een 1-1 gelijkspel, zullen troost hebben geput uit de veerkracht die werd getoond na het toegeven van de gelijkmaker, ook al was het motivatieniveau van de tegenstander twijfelachtig.
Uiteindelijk diende de wedstrijd als een harde herinnering dat zelfs de meest betekenisloze wedstrijden momenten van hoog drama kunnen opleveren - vaak door de meest elementaire fouten. Nadat het stof van het Serie A-seizoen was neergedaald, stonden het beeld van Sportiello's uitgestrekte armen die de bal misten en Comuzzo's onhandige afbuiging in zijn eigen net als de tweevoudige symbolen van een wedstrijd die, ondanks zijn irrelevantie, herinnerd zal worden om zijn komedie van fouten. De voetbalgodheid die de Italiaanse pers misschien een "piccolo colpo di destino" zou noemen, had zeker zijn zegje gedaan.
Gebaseerd op berichtgeving van L'Equipe.
