De 1-0 overwinning van Arsenal op West Ham verliep verre van eenvoudig, maar het was de soort harde, wedstrijdmanagement-overwinning die vaak titelwinnaars kenmerkt. The Gunners staan nu vijf punten voor aan de top van de Premier League, maar de gesprekken na de wedstrijd waren verdeeld tussen Mikel Arteta's tactische moed en een controversiële VAR-beslissing die West Ham een gelijkmaker in de blessuretijd ontzegde.
Arteta heeft een reputatie opgebouwd als een nauwgezette planner, maar tegen West Ham werd hij gedwongen om ter plekke aan te passen. De Spanjaard voerde drie verschillende reeksen wissels door, en alleen de laatste zet — het inbrengen van Martin Odegaard, Kai Havertz en later Noni Madueke — leidde direct tot het winnende doelpunt. Toch toonde de bereidheid om te blijven sleutelen, zelfs toen eerdere wijzigingen niet werkten, een manager die bereid is kritiek te riskeren voor de drie punten.
De eerste wissel kwam onvrijwillig toen Ben White in de 28e minuut geblesseerd het veld verliet. Arteta koos voor Martin Zubimendi, waardoor Declan Rice naar rechtsback verschoof. De logica was goed: Rice kon de atletische vleugelspeler Crysencio Summerville van West Ham aan, terwijl Zubimendi's technische kwaliteit de controle op het middenveld zou behouden. In de praktijk verloor Arsenal hun ritme en creëerde West Ham kansen voor de rust. Arteta gaf later toe, via Danny Murphy's analyse op BBC Sport, dat de zet niet uitpakte zoals bedoeld.
In de rust handelde Arteta besluitvaardig. Hij verving Riccardo Calafiori door Cristhian Mosquera, verplaatste Myles Lewis-Skelly naar linksback en schoof Rice terug naar het centrale middenveld. De defensieve stabiliteit keerde terug, maar de aanvallende flair verdween. Arsenal zocht zonder scherpte, en de klok tikte richting een frustrerend gelijkspel. Na 67 minuten waagde Arteta het er weer op: Odegaard en Havertz voor Eberechi Eze en Zubimendi. Vervolgens, met tien minuten te gaan, verving hij Bukayo Saka door Madueke — een wissel voor een belangrijke aanvaller die tot de gevaarlijkste spelers van Arsenal behoorde.
De gok wierp vruchten af. Odegaard, die dit seizoen moeite heeft met zijn beste vorm, gaf direct urgentie. Zijn drukzetten bepaalde de toon en zijn passing begon de verdediging van West Ham te ontsluiten. Het winnende moment kwam toen Odegaard een scherpe een-twee speelde met Rice, in het strafschopgebied doordrong en in plaats van te schieten, een perfect gewogen pass gaf naar Leandro Trossard voor een beheerste afronding. Het was een moment van klasse dat iedereen eraan herinnerde waarom Odegaard de aanvoerder van Arsenal is — en waarom Arteta op hem vertrouwde in de clutch.
Naast de tactische verschuivingen werd de wedstrijd beïnvloed door een belangrijke VAR-beslissing. In de 95e minuut werkte Callum Wilson de bal in het net, maar het doelpunt werd afgekeurd wegens een overtreding op doelman David Raya. Herhalingen toonden dat Pablo Fornals Raya belette zijn arm op te steken, terwijl Jean-Clair Todibo aan zijn shirt trok. Hoewel sommigen riepen om inconsistentie — aangezien Arsenal zelf vaak heeft geprofiteerd van dergelijke overtredingen — was de beslissing op zichzelf correct. Murphy merkte op BBC Sport op dat het een duidelijke overtreding was, en Arsenal profiteerde van een beslissing die eindelijk het gegraai bestrafte dat routine is geworden bij stilstaande fases.
De overwinning onderstreepte de breedte van de selectie van Arsenal. In de afgelopen weken hebben verschillende spelers zich gemeld: Eze, Madueke, Havertz en Saka droegen allemaal cruciale doelpunten bij. Tegen West Ham waren het Odegaard en Trossard. Dit vermogen om te vertrouwen op meerdere matchwinnaars, in plaats van één ster, is een kenmerk geweest van de als tweede geëindigde ploeg van Arteta vorig seizoen — en nu duwt het hen richting de titel. The Gunners winnen niet alleen; ze winnen op verschillende manieren, passen zich aan tegenslag aan zonder hun kalmte te verliezen.
Voor Arteta was de overwinning een bewijs van zijn moed. Zoals Murphy het stelde, is het kenmerk van een goede manager om iets te proberen, te zien dat het faalt, en iets anders te proberen. Arteta deed dat drie keer. Alleen de laatste wissels werkten, maar dat was genoeg. Als Arsenal de Premier League-trofee omhoog mag tillen, zal deze wedstrijd wellicht herinnerd worden als de dag waarop de durf van hun manager de titelstrijd stevig in hun voordeel deed uitslaan.
Gebaseerd op berichtgeving van BBC Sport.
