In een zeldzaam en breed interview op het YouTube-kanaal van Lega Serie A liet Juventus-aanvoerder Manuel Locatelli de lagen van zijn leven buiten het veld zien, en onthulde hij de compromisloze mentaliteit die de identiteit van de Bianconeri ondersteunt. "Bij Juve kun je niet zomaar meedrijven; er zijn normen," stelde de middenvelder, waarmee hij duidelijk maakte dat de historische eisen van de club niet alleen een slogan zijn, maar een dagelijkse verwachting. Van zijn bescheiden begin in een klein Lombardisch stadje tot het dragen van de aanvoerdersband van de meest succesvolle club van Italië, Locatelli's reis is een bewijs van talent, timing en een onverzettelijke werkethiek.
Geboren in Lecco op 8 januari 1998, begon Locatelli's voetbalverhaal op driejarige leeftijd op de velden van de plaatselijke oratorium. Zijn vader, zijn eerste coach bij Pescate, maakte zich eerst zorgen omdat zijn zoon leek achter te blijven terwijl andere kinderen in groepen achter de bal aan renden. Een scout van Atalanta zag echter iets bijzonders: "Manuel viel op omdat hij niet was zoals de anderen; hij herkende al de ruimte en speelde in één tijd." Dat vroege talent voor het lezen van het spel bracht hem door de jeugdreeksen van Atalanta en vervolgens AC Milan, waar hij acht jaar doorbracht voordat een doorbraakuitleenbeurt bij Sassuolo de weg naar Juventus in 2021 vrijmaakte.
Locatelli erkende de offers van zijn jeugd: "Ik heb misschien niet het zorgeloze leven van andere kinderen genoten, maar ik had het voorrecht om de droom na te jagen waar ik mijn hele leven voor heb gevochten." Eenmaal in Turijn vond hij een stad die bij zijn temperament paste – elegant, ingetogen en doordrenkt van traditie. Het contrast met de chaotische aandacht waar voetballers elders vaak mee te maken krijgen, merkte hij op, stelt hem in staat een relatief normaal leven te leiden. "Ik ga met mijn kinderen naar het park, we spelen; mensen zijn hier kalm, ze vallen je niet lastig. Er is niet die zware fandruk die je op andere plekken hebt."
Het aanvoerderschap, geërfd van legendes als Giorgio Chiellini en Gianluigi Buffon, brengt een "dubbele verantwoordelijkheid" met zich mee, legde Locatelli uit. Staand in de kamer waar afbeeldingen van elke Juventus-aanvoerder de muren sieren, gaf hij toe dat het een droom is om ooit zijn eigen foto ertussen te zien. "Het is een eer, maar ook een last; ik moet elke dag een voorbeeld zijn, niet alleen voor de club maar ook voor mijn familie – mijn broer, mijn moeder, mijn vader, mijn zus. Als ik speel, speel ik voor hen en voor alle Juventus-fans." Hij dacht terug aan de steun van voormalige aanvoerders zoals Chiellini en Leonardo Bonucci, die zijn bruiloft bijwoonden, en wijlen Gianluca Vialli, met wie hij Euro 2020 won en die in zijn hart blijft.
Buiten het trainingsveld heeft Locatelli een diepe waardering ontwikkeld voor de oenologische schatten van Piëmont. Geleid door teamgenoot Mattia Perin, een bekende wijnliefhebber in de kleedkamer, ontdekte hij de Langhe-regio en zijn befaamde Barolo en Barbaresco. "Ik hou van wijn," bekende hij. "Ik kan het niet elke dag drinken, maar als ik uit eten ga, staat er zeker een mooi glas rood op tafel. De Piëmontese precisie is waarom de wijn zo goed is." Deze passie past in een bredere liefde voor Italiaanse traditie, en hoewel hij op een dag een leven in het buitenland zou overwegen, blijft hij voor nu geworteld in thuisland.
Mentale balans behouden is voor Locatelli niet onderhandelbaar. "Als je te veel gefocust bent op één ding, loop je het risico slechter te presteren. Momenten van lichtheid hebben is fundamenteel." Voor hem komt die ontspanning van tijd met zijn jonge kinderen, die hem dwingen om los te komen van de druk van de Serie A. De eenvoud van spelen in het park of gezinsdiners biedt een noodzakelijk tegenwicht voor de intensiteit van het leven bij Juve.
Wedstrijdrituelen bij de Locatelli's thuis zijn een mix van toewijding en nervositeit. Zijn vader reist vaak met zijn oom mee om het team te volgen, terwijl zijn moeder hoopt dat ze naar het stadion gaan zodat zij in alle rust naar de wedstrijd kan kijken – omdat de opwinding van haar man het thuis kijken stressvol maakt. "Als het slecht gaat, kan ik niet eens met mijn ouders praten omdat we dan alleen maar bij de nederlaag zouden stilstaan," gaf Locatelli toe, waarmee hij de emotionele tol van topsport benadrukte.
Wat een leven na het voetbal betreft, blijft de 28-jarige open-minded maar niet-committal. Het interview raakte alternatieve paden aan, maar Locatelli leek dankbaar voor de carrière die hij heeft opgebouwd en tevreden om de toekomst zijn gang te laten gaan. Zijn reis van de provinciale velden van Pescate naar het hart van Juventus leest al als een sprookje, en met de band nu stevig in zijn handen beloven de volgende hoofdstukken even meeslepend te zijn. Gebaseerd op berichtgeving van Tuttosport.
