Qatar keert in 2026 terug op het WK-podium met een punt om te bewijzen, weg van de last van het gastheerschap en omarmt een nieuwe start onder Julen Lopetegui. De editie van 2022 was een nachtmerrie voor de Maroons, die geen enkel punt wisten te verzamelen voor eigen publiek, maar deze keer arriveren ze als underdog in een groep die hoop biedt op een eerste knock-outfase.
De voorbereiding was verre van ideaal. De aanhoudende oorlog tussen de VS en Iran dwong de annulering van belangrijke oefenwedstrijden tegen Servië en Argentinië in maart af, waardoor Lopetegui cruciale minuten werd ontnomen om zijn ploeg te trainen. Met de Spaanse coach pas aangesteld in mei 2025 boekte Qatar slechts één overwinning in 11 wedstrijden voor de oefenduels, wat de zorgen over hun paraatheid verdiepte.
De kwalificatie zelf was een zenuwslopende aangelegenheid. Qatar eindigde een verre vierde in een zeslandige hoofdkwalificatiegroep, met 24 tegendoelpunten in 10 wedstrijden en een doelsaldo van min zeven. Ze schraapten zich door de play-offs, met een 0-0 gelijkspel in Oman gevolgd door een 2-1 thuisoverwinning op de Verenigde Arabische Emiraten, waarbij ze gebruik maakten van thuisvoordeel en een gunstig programma.
Naar verwachting zal Lopetegui een 4-2-3-1 formatie implementeren, met prioriteit voor defensieve stabiliteit na de chaotische kwalificatiecampagne. Het plan is om druk te absorberen en toe te slaan via counters, met standaardsituaties als primair wapen. Na analyse van de ineenstorting in 2022 – waar ze vroeg tegen Ecuador op achterstand kwamen en nooit herstelden – heeft de technische staf onvermoeibaar gewerkt aan het aanscherpen van de verdediging en het bijbrengen van een meer pragmatische aanpak.
Voor Lopetegui heeft dit toernooi persoonlijke betekenis. “Het leven was me een WK verschuldigd,” merkte hij op na het behalen van de kwalificatie, verwijzend naar zijn bittere ontslag voor het toernooi als bondscoach van Spanje in 2018. Na periodes bij Wolves en West Ham ziet de 59-jarige Qatar als een kans om zijn nalatenschap te herdefiniëren. “We zijn ons bewust van de omvang van de verantwoordelijkheid die op ons rust,” voegde hij eraan toe. “We zullen geen moeite sparen om de fans trots te maken.”
De aanval zal verlopen via Akram Afif, de talismanachtige aanvaller die de Azië Cup 2023 oplichtte met acht goals, waaronder een hattrick in de finale gevierd door speelkaarten te tonen die verborgen zaten in zijn sokken. Afif's Europese avonturen bij Villarreal en Sporting Gijón liepen spaak, maar thuis blijft hij de gevaarlijkste speler van Qatar. Na een teleurstellend WK 2022 is hij vastbesloten om dit keer zijn stempel te drukken op het wereldtoneel.
Op het middenveld is de 22-jarige Mohamed Al-Mannai een om in de gaten te houden. De in Tunesië geboren dynamo voegt fysiek en veelzijdigheid toe, in staat om overal te opereren van een controlerende rol tot een meer aanvallende positie. Zijn doorbraakseizoen op huurbasis bij Al-Shamal leverde hem de Qatari Stars League Under-23 Speler van het Seizoen award op, en Lopetegui heeft zijn snelle ontwikkeling opgemerkt.
De onbezongen held van de selectie is Boualem Khoukhi, de 36-jarige verdediger die meer dan 100 interlands en 21 interlandgoals heeft verzameld, vaak terwijl hij verder naar voren werd geposteerd. Zijn ervaring en aanpassingsvermogen maken hem een droom voor elke coach, en dit WK vertegenwoordigt zijn laatste kans om op het hoogste niveau te schitteren.
Qatars groepsfase in Groep D begint op 13 juni tegen Zwitserland in San Francisco, een middagaftrap die hun verdedigende veerkracht zal testen. Vervolgens spelen ze op 18 juni tegen Canada in Vancouver, waarna ze de groepsfase afsluiten tegen Bosnië en Herzegovina in Seattle op 24 juni. Met een evenwichtige maar haalbare tegenstand moet de ploeg van Lopetegui profiteren van hun counterblauwdruk om een vroege uitschakeling te voorkomen.
Fanondersteuning zal beperkt zijn vanwege de kleine bevolking van Qatar en het gebrek aan diaspora in Noord-Amerika, maar het volkslied “Shoomilah” zal ongetwijfeld weerklinken in de stadions wanneer de Maroons het veld betreden. De geopolitieke achtergrond voegt een extra laag toe: Qatar blijft een belangrijke bondgenoot van de VS, geïllustreerd door de $400 miljoen luxe jet cadeau gedaan aan president Trump, maar het Iran-conflict heeft de infrastructuur en imago onder druk gezet, met vergeldingsaanvallen op Qatarese bodem.
Terwijl Lopetegui zijn opstelling verfijnt, is de overkoepelende missie duidelijk: de schaamte van 2022 uitwissen en de vooruitgang valideren die sinds die vernederende ervaring zou zijn geboekt. Als Afif zijn gebruikelijke ritme vindt en de verdediging standhoudt, zou Qatar zomaar een verrassing kunnen forceren. Anders zou een nieuwe verdwijning in de groepsfase het programma opnieuw met antwoorden kunnen laten worstelen.
Met geleerde lessen en een tactische heroverweging betreedt Qatar zijn tweede opeenvolgende WK niet als gastheer, maar als een nederigere, defensief ingestelde eenheid. Of die verschuiving zich vertaalt in historische resultaten, moet nog blijken, maar voor Lopetegui en zijn ervaren kern is het nu of nooit.
Gebaseerd op berichtgeving van The Guardian.