In een zeer dramatische avond in het Stade Geoffroy-Guichard werden de promotiedromen van Saint-Étienne levend gehouden door een onwaarschijnlijke held: reservedoelman Brice Maubleu, wiens vier strafschopreddingen een 7-6 overwinning na strafschoppen op Rodez in de tweede ronde van de Ligue 2-play-offs veiligstelden. Na 120 slopende minuten zonder doelpunten leverde de 36-jarige, die pas in de laatste seconden van de verlenging was ingebracht, een prestatie van formaat om Les Verts naar een tweeluik om promotie te sturen tegen de 16e-klasser in de Ligue 1.
De context was nauwelijks zwaarder denkbaar. Saint-Étienne, een van de historische clubs van het Franse voetbal, is wanhopig op zoek naar een einde aan twee jaar ballingschap uit de hoogste divisie. De play-off-route is berucht genadeloos, en in hun weg stond een Rodez-ploeg die op een 21 wedstrijden durende ongeslagen reeks surfde, de langste in de clubgeschiedenis, en die net een 3-2 overwinning op Red Star in de vorige ronde had geboekt. De bezoekers arriveerden in Saint-Étienne met het oprechte geloof dat ze opnieuw een verrassing konden forceren.
De wedstrijd zelf was een gespannen, tactische aangelegenheid. Rodez, compact en scherp, creëerde de duidelijkste kansen in de eerste helft. Middenvelder Wilitty Younoussa liet in de 21e minuut met een stootschot de linkerpaal trillen, een waarschuwing dat de thuisploeg zich geen passiviteit kon veroorloven. Saint-Étienne van hun kant zocht zonder doorbraak, en trof Rodez-doelman Quentin Braat, die was uitgeroepen tot beste keeper van de Ligue 2 dit seizoen, in opperste vorm.
Toen de verlenging vorderde en strafschoppen naderden, nam Saint-Étienne-manager Philippe Montanier een beslissing die de wedstrijd zou bepalen. Met nog seconden te gaan in de 120e minuut riep hij Maubleu van de bank als vervanger van aanvoerder Gautier Larsonneur. De zet was een berekend risico: Maubleu had slechts een handvol wedstrijden gestart dit seizoen, maar zijn reputatie als strafschoppenspecialist ging hem vooraf. De wissel verraste het publiek, maar zou al snel meesterlijk blijken.
De strafschoppenreeks was een zenuwslopend epos. Maubleu rechtvaardigde onmiddellijk zijn invalbeurt door laag naar links te duiken om de openingspenalty van Rodez te keren en herhaalde dat kunstje om een vroege volgende poging te stoppen. Saint-Étienne pakte een voorsprong van twee doelpunten, en toen Aïmen Moueffek aanlegde om de overwinning te bezegelen, stond het stadion op springen. Maar Braat evenaarde Maubleu's heldendaden door met een sterke hand de slappe penalty van Moueffek te keren, waardoor Rodez in leven bleef.
Wat volgde was een karaktertest. Met de rug tegen de muur zagen de Groenen dat de 17-jarige Djylian N'Guessan, Abdoulaye Kanté en verdediger Maxime Bernauer allemaal hun strafschoppen benutten onder grote druk, waardoor het team telkens terugkeerde van de rand van de afgrond. Maubleu, niet tevreden met zijn keeperswerk, nam zelfs zelf een strafschop – een surrealistisch moment dat eindigde in zijn eigen misser.
Toch bleef zijn ware roeping onder de lat. Bij een stand van 6-6 produceerde Maubleu een vierde redding door zichzelf te werpen om een poging van Rodez te pareren en het podium te bereiden. Verdediger Loïc Nadé schoot vervolgens de beslissende strafschop in het dak van het doel, wat leidde tot wilde feesten en een cathartisch gejuich van de thuisupporters.
“Het was een ingewikkelde wedstrijd”, gaf Saint-Étienne-verdediger Maxime Bernauer toe aan beIN Sports, zijn woorden droegen het gewicht van de spanning van de avond. De terughoudende opmerking benadrukte hoe dicht de club bij het instorten van hun seizoen kwam.
De beloning voor deze triomf is een tweeluik met een Ligue 1-club die voor eigen overleving vecht. De identiteit van die tegenstander – Le Havre, Auxerre of Nice – wordt zondag bevestigd, met de eerste wedstrijd gepland op 21 mei uit en de return thuis op 24 mei. Voor een club die voor het laatst meer dan tien jaar geleden in Europa speelde en sindsdien is teruggekeerd uit financiële problemen, is de prijs monumentaal: een terugkeer naar de elite, een herstel van trots en de financiële meevaller die daarbij hoort.
Montaniers dappere wissel en Maubleu's sprookjesachtige prestatie zijn al toegevoegd aan de legende van het beroemde Stade Geoffroy-Guichard. Of het een voetnoot blijft of de katalysator voor een triomfantelijke terugkeer naar de Ligue 1, hangt nu af van twee wedstrijden. Maar voor één nacht herinnerde de stoïcijnse reservedoelman uit Isère iedereen eraan waarom de meest onverwachte helden vaak het meest onvergetelijk zijn.
Gebaseerd op berichtgeving van L'Equipe.
