Schotland sloot hun WK-voorbereidingen af met een indrukwekkende comeback in Hampden Park. Ze draaiden een vroege achterstand om en versloegen het tienkoppige Curaçao met 4-1. Lawrence Shankland's klinische twee doelpunten in de tweede helft leverden de kop op, maar de overwinning werd overschaduwd door een mogelijk toernooi-beëindigende knieblessure van Billy Gilmour. Voor een natie die na 28 jaar weer op het wereldtoneel verschijnt, vatte de middag zowel de belofte als het gevaar van dergelijke campagnes samen.
Curaçao, dat slechts één plaats boven Schotlands volgende tegenstander Haiti staat, verraste het thuispubliek al na 12 minuten. Tahith Chong, de middenvelder van Sheffield United, pikte de bal op de middenlijn op en liet Scott McKenna en John Souttar achter zich voordat hij met een geplaatste schot Craig Gordon op het verkeerde been zette. De hoorbare frustratie van de Tartan Army tijdens de eerste drinkpauze sprak boekdelen: Schotland was passief en onsamenhangend, hun aanvallende dreiging beperkt tot een schot van Andy Robertson dat naast ging. Een kopbal van George Hirst, weggehaald door Eloy Room, was het enige andere noemenswaardige moment voordat de wedstrijd kantelde door een opstootje.
Er brak controverse uit toen Jürgen Locadia een elleboog in het gezicht van Aaron Hickey plantte nadat de Brentford-verdediger de bal had weggewerkt. VAR haalde scheidsrechter Goga Kikacheishvili over om het incident te bekijken, en de Georgische official toonde terecht rood. Curaçao-coach Dick Advocaat, zichtbaar woedend, beweerde dat de scheidsrechter "alleen tegen ons floot" en suggereerde dat de bezoekers de overtreder gewoon hadden moeten kunnen wisselen. Zijn frustratie was echter beter gericht op de roekeloosheid van Locadia, die zijn team een uur lang een achterstand bezorgde.
Net toen Schotland een weg terug zag, sloeg het noodlot toe. Billy Gilmour zakte in elkaar na het uitvoeren van een routinepass, terwijl hij zijn rechterknie vasthield. De lijdende lichaamstaal van de middenvelder toen hij van het veld strompelde, voorspelde problemen, en hij kwam niet terug voor de ereronde na de wedstrijd. Steve Clarke, die al gespeeld had zonder Scott McTominay, John McGinn, Kieran Tierney, Lewis Ferguson en Ché Adams - die zich allemaal pas laat bij de ploeg voegden - stond nu voor het grimmige vooruitzicht een speler te verliezen wiens rust in balbezit integraal is voor de speelwijze van Schotland. Gilmours WK-droom hangt aan een zijden draadje.
De reactie van Schotland voor de rust was cruciaal. Findlay Curtis, die de geblesseerde Gilmour verving, maakte de gelijkmaker met een scherpe draai en schot nadat een afgedekte pass van Kenny McLean in zijn pad viel. Het doelpunt kalmeerde de zenuwen en doorbrak de weerstand van Curaçao, waardoor de thuisploeg met hernieuwd vertrouwen de rust inging, ondanks een helft die van farce naar angst was geëvolueerd.
Clarke's wissels in de rust omvatten een verrassend interlanddebuut voor Tyler Fletcher, zoon van voormalig Schotland-captain Darren. De tiener-middenvelder, oorspronkelijk een toevoeging aan het trainingskamp, had zijn oproep verdiend door indrukwekkende trainingen, en zijn introductie onderstreepte Clarke's bereidheid om jongeren in te zetten, zelfs in een cruciale afscheidswedstrijd. Fletcher speelde met een volwassenheid die een mooie toekomst doet vermoeden.
Schotland nam vroeg in de tweede helft de leiding via een slimme cornerroutine. De voorzet van Ryan Christie naar de eerste paal vond Shankland, wiens directe afwerking Room kansloos liet. Het doelpunt was Shanklands vijfde voor zijn land, maar de doelman zal spijt hebben dat hij hem er niet uit hield. Toch bevestigde het instinct van de spits in het zestienmetergebied zijn status als de meest dodelijke afmaker van Schotland.
Shankland verdubbelde de voorsprong met een kwartier te gaan, toen hij inspeelde op een afgelegde bal van Lyndon Dykes en de bal langs Room schoot. Het doelpunt toonde de kwaliteiten die Rangers hebben overtuigd om zijn handtekening te zetten wanneer de transfermarkt opent. Met Che Adams niet beschikbaar, geeft Shanklands vermogen om het spel te verbinden en genadeloos af te maken Clarke een echt alternatief - en een tijdig opsteker.
De avond van het tienkoppige Curaçao verzuurde nog verder toen Juriën Gaari Curtis velde in de zestienmeter, wat een penalty opleverde. Tegen die tijd was Shankland al gewisseld, dus Christie stapte naar voren en stuurde Room de verkeerde kant op om de score te voltooien. Het was een ingetogen einde aan een test die zo ongemakkelijk was begonnen.
Clarke's beslissingen voor de wedstrijd wegen nu zwaarder. De keuze voor Gordon in doel, een 43-jarige die Euro 2024 miste, was een knipoog naar ervaring, terwijl het systeem met twee spitsen de aanvallende intentie weerspiegelde die waarschijnlijk nodig zal zijn tegen Haiti. Het grote aantal afwezigen - McTominay, McGinn, Tierney, Ferguson en Adams - worden verwacht direct in de basis te staan in de Verenigde Staten, maar de diepte getoond door Curtis, Hirst en debutant Fletcher biedt geruststelling.
Advocaats tirade na de wedstrijd tegen de scheidsrechter voegde een laagje kleinzieligheid toe aan de gebeurtenissen. "Vijftig minuten lang floot hij alleen tegen ons," mopperde de ervaren coach, en voegde eraan toe dat de nationaliteit van de official "genoeg zegt." Dergelijke opmerkingen klonken misplaatst na Locadia's duidelijke overtreding, en ze zullen de eigen tekortkomingen van Curaçao in het licht van een oplevend Schotland niet verbloemen.
Terwijl de Tartan Army achterbleef om hun helden toe te zingen tijdens een ereronde, was de stemming er een van voorzichtig optimisme. Shanklands dubbel, het karakter van het team en de succesvolle integratie van fringe-spelers zorgden voor een passend afscheid. Maar de schaduw van Gilmours blessure hangt groot. Schotland reist naar de Verenigde Staten met hun eerste WK-deelname sinds 1998 nu nog maar dagen weg, maar belangrijke vragen blijven onbeantwoord. Gebaseerd op berichtgeving van The Guardian.