Tunesië-manager Sabri Lamouchi heeft een 26-koppige selectie bekendgemaakt voor het FIFA Wereldkampioenschap 2026 die een gedurfde nieuwe richting aangeeft, met als hoogtepunt het ontbreken van twee van de meest ervaren spelers van het land. Middenvelder Ferjani Sassi, die 101 interlands heeft gespeeld, en verdediger Yassine Meriah, met 95 caps, zijn beide buiten de boot gevallen omdat Lamouchi de voorkeur geeft aan een mix van opkomende talenten en recentelijk overgestapte duale nationaliteitsspelers voor het toernooi in Canada, Mexico en de Verenigde Staten.
Het besluit om Sassi en Meriah te schrappen betekent een aanzienlijke breuk met de ervaren kern die de Carthage Eagles de afgelopen jaren heeft verankerd. De 34-jarige Sassi was een vaste waarde op het middenveld, bekend om zijn rust en passing, terwijl Meriah, een centrale verdedigende pilaar, een bijna automatische keuze was voor eerdere coaches. Hun afwezigheid was al voorspeld tijdens Lamouchi's eerste wedstrijden in maart, toen geen van beiden speelde in oefenduels tegen Haïti en Canada, wat erop wees dat de 53-jarige Frans-Tunesische tacticus al plannen zonder hen aan het maken was.
Lamouchi, die eerder clubs als Cardiff City en Nottingham Forest leidde, nam in januari de Tunesische functie op zich met de opdracht om een selectie te verfrissen die tekenen van stagnatie vertoonde. Door Sassi en Meriah weg te laten, verandert hij niet alleen personeel, maar geeft hij ook een signaal af voor een verschuiving naar atletisch vermogen, aanpassingsvermogen en misschien een snellere overgangsstijl. De zet brengt risico's met zich mee gezien de enorme ervaring van het duo, maar past in een bredere trend in het internationale voetbal om veteranen voor grote toernooien uit te faseren om energie en concurrentie voor plaatsen te injecteren.
Een van de meest intrigerende insluitsels is middenvelder Rani Khedira, die in maart een nationaliteitswissel voltooide om Tunesië te vertegenwoordigen. De broer van de WK-winnaar van 2014, Sami Khedira, brengt de pedigree en vastberadenheid van een speler die voor Union Berlin in de Bundesliga speelt. Zijn toevoeging verdiept een middenveld dat nu buitenlandse grit combineert met technische flair, en zijn ervaring in high-intensity Europese competities kan van onschatbare waarde zijn in een groep met Nederland en Japan.
Onder de opgeroepen spelers uit binnen- en buitenland bieden verschillende bekende namen continuïteit en belofte. Hannibal Mejbri van Burnley, een dynamische box-to-box-middenvelder, behoudt zijn plaats na het tonen van zijn talenten in het Championship. Naast hem zorgt Anis Ben Slimane van Norwich City voor creativiteit en een doelpuntendreiging vanaf het middenveld – eigenschappen die verdedigingen kunnen openbreken in krappe groepswedstrijden. Beide spelers vertegenwoordigen de generatie waar Lamouchi omheen lijkt te willen bouwen, die al seniorenvoetbal heeft geproefd in de competitieve Engelse divisies.
Een belangrijk subplot is de inclusie van de 21-jarige aanvaller Khalil Ayari van Paris Saint-Germain, die nog geen eerste teamoptreden heeft gemaakt voor de Franse grootmacht. Ayari's oproep is een bewijs van zijn potentieel en het gebrek aan gevestigde aanvalsopties binnen de Tunesische opstelling. Het benadrukt echter ook het risico dat Lamouchi neemt: een onbewezen talent op het grootste podium van de sport plaatsen. Als Ayari de snelle ontwikkeling van andere voortijdige jongeren kan evenaren, kan hij een verrassingselement in de aanval bieden.
De volledige selectie bevat een mix van talent uit competities in heel Europa en de Tunesische binnenlandse competitie. Keepers zoals Aymen Dahman en Sabri Ben Hessen zullen strijden om de startplek, terwijl verdedigers Ali Abdi (Nice) en Montassar Talbi (Lorient) ervaring uit de Ligue 1 meebrengen. Middenveldspil Ellyes Skhiri van Eintracht Frankfurt zal naar verwachting het centrum verankeren, en aanvallers Elias Achouri (FC Kopenhagen) en Elias Saad (Hannover 96) bieden snelheid en trucage op de flanken. De selectie weerspiegelt een coach die waarde hecht aan veelzijdigheid op meerdere posities.
Tunesië's WK-campagne begint op 15 juni tegen Zweden in wat waarschijnlijk een fysiek veeleisende wedstrijd wordt, gezien de typisch robuuste stijl van de Zweedse ploeg. Daarna spelen ze tegen Japan, een technisch vaardig en goed georganiseerd team, gevolgd door een topwedstrijd tegen Nederland. Het groep F-pad is uitdagend: de Nederlanders zijn traditionele zwaargewichten, Zweden is een regelmatige deelnemer aan de knock-outrondes en Japan is in recente edities consequent doorgedrongen tot de groepsfase. Punten zullen moeilijk te verdienen zijn voor de Eagles.
Vanuit tactisch oogpunt suggereert Lamouchi's selectieopbouw een verschuiving naar een meer proactief systeem, misschien gebaseerd op hoog drukken en snelle verticale transities. Zonder de methodische distributie van Sassi kan Tunesië meer vertrouwen op direct spel via Skhiri en de energie van Khedira en Mejbri om tegenstanders middenvelds te omzeilen. Verdedigend roept de afwezigheid van Meriah vragen op over leiderschap achterin, waarbij Talbi waarschijnlijk de rol van defensieve organisator op zich neemt in een jongere achterlinie.
Het risico op ongeteste spelers zoals Ayari en de afhankelijkheid van pas overgestapte Khedira kunnen averechts werken als de selectie geen samenhang vertoont in spannende momenten. Historisch gezien hebben succesvolle Afrikaanse teams op WK's vaak jeugdige exuberantie gecombineerd met een handvol ervaren hoofden. Lamouchi lijkt te hebben berekend dat de frisse benen en honger van zijn selecties zwaarder wegen dan de rust die Sassi en Meriah zouden bieden. De komende oefenwedstrijden en voorbereidingskampen zullen cruciaal zijn om de nodige onderlinge afstemming te smeden.
In bredere context biedt de uitbreiding van het WK 2026 naar 48 teams en de organisatie over drie landen unieke kansen voor ploegen zoals Tunesië om voor het eerst een knock-outronde te bereiken. Een nauwgezette benadering van de selectie is cruciaal. Lamouchi heeft ervoor gekozen om te wedden op de toekomst in plaats van het verleden, een beslissing die intensief zal worden bekritiseerd zodra het toernooi begint. Voor nu geeft het een dosis onvoorspelbaarheid aan een team dat vaak bekend staat om zijn defensieve stevigheid.
Uiteindelijk hangen Tunesië's WK-aspiraties voor 2026 af van de vraag of Lamouchi's gedurfde zetten zich vertalen in chemie en resultaten op het veld. Het weglaten van meer dan 190 gecombineerde caps van Sassi en Meriah is opvallend, maar als de vernieuwde selectie eerdere WK-prestaties kan overtreffen, zal het worden gezien als een meesterzet. Terwijl de Carthage Eagles zich voorbereiden om te stijgen in wat een fascinerend toernooi belooft te worden, zullen alle ogen gericht zijn op de nieuwe gezichten en de coach die durfde een nationale instelling te hervormen.
Gebaseerd op berichtgeving van BBC Sport.
