Toen Cristian Chivu in juni 2025 werd aangesteld als hoofdtrainer van Inter Milaan, kwamen de digitale sneertjes snel en fel. 'Onervaren.' 'Tijdelijk.' 'Hij overleeft de kerst niet.' Snel vooruit 11 maanden, en Chivu heeft niet alleen overleefd, maar geschiedenis geschreven: de eerste manager in het 118-jarige bestaan van de club die zowel de Serie A als de Coppa Italia won in zijn debuutseizoen.
De weg van de Roemeen naar deze dubbele triomf was geplaveid met scepsis. Na een bescheiden periode van 13 wedstrijden bij Parma, vroegen critici zich af of een man met zo'n dunne senior-cv de druk aankon om Simone Inzaghi te vervangen. Toch leunde Chivu op een leven van winnen: aanvoerder van Ajax op 21-jarige leeftijd, een treble-winnaar als speler bij Inter in 2010, en een stille, stalen veerkracht die zijn management zou kenmerken.
Na de overwinning van zaterdag in de Coppa Italia in het Stadio Olimpico, sprak een emotionele Chivu over de woorden die hem het meest pijn deden. 'Ik was gekwetst door wat mijn kinderen aan het begin van het seizoen over mij moesten lezen,' zei hij, terwijl hij namens anderen zijn excuses aanbood. Het was een zeldzame blik achter de beheerste buitenkant van een man die zware twijfels had gedragen.
Die twijfels bleven niet beperkt tot online commentatoren. Zijn voormalige mentor, José Mourinho, voegde zijn stem toe aan het koor van flauwe lof. Mourinho hield vol dat Chivu dit seizoen een 'geluksster' had, met het argument dat Napoli, Juventus en Milan geen serieuze uitdaging hadden gevormd, en dat geen enkele huidige Inter-speler deel zou hebben uitgemaakt van het treble-winnende team van 2010.
Chivu's reactie was even gepolijst als de vaak dominante optredens van zijn team. 'Ik geniet van deze groep. Je kunt teams uit verschillende generaties niet vergelijken,' zei hij, voordat hij zich tot de cijfers wendde. En de cijfers zijn verbluffend: 36 overwinningen in 52 wedstrijden in alle competities, 115 doelpunten en een gemiddelde van 2,17 punten per wedstrijd. 'Laten we het hebben over wat we dit jaar hebben gedaan,' voegde hij er veelbetekenend aan toe.
De prestatie gaat verder dan zilverwerk. Chivu erfde een selectie die het jaar ervoor uit elkaar was gevallen, een die met een treble had geflirt maar uiteindelijk met lege handen stond. Hij bouwde hun mentale veerkracht weer op, gaf hun pressing-spel nieuwe energie en vond een collectieve geest die hen de meest consistente ploeg in Italië maakte.
Zijn reis van speler naar manager voegt een romantische laag toe. In zijn speeldagen tilde Chivu 10 trofeeën met Inter, waaronder die beroemde treble van 2010. Nu, als coach, heeft hij er in één campagne nog twee aan toegevoegd, waarmee zijn persoonlijke totaal op 12 komt. De overgang van een robuuste, intelligente verdediger naar een titelwinnende coach is naadloos verlopen.
Toch is het de man, niet alleen de manager, die opvalt. Terwijl zijn spelers opnieuw een Coppa Italia vierden, deed Chivu bewust een stap terug en weigerde hij in de schijnwerpers te staan. Die nederigheid weerspiegelt het spreekwoord uit zijn geboorteland Roemenië: 'Faptele sunt fructe, cuvintele sunt frunze' — feiten zijn vruchten, woorden zijn bladeren. In een sport die vaak luid is van loze beloften, spreken Chivu's vruchten boekdelen.
Voor Inter bevestigt de dubbelslag een nieuw tijdperk van nationale dominantie. Sinds het begin van de jaren 2020 heeft de club drie Serie A-titels, drie Coppa Italia-trofeeën en drie Supercoppa Italiana-kronen verzameld, een negende grote eer in zes jaar. Chivu's bijdrage zorgt ervoor dat de overgang na Inzaghi meer dan soepel is verlopen; het is historisch geweest.
Wat Mourinho's steken betreft, ze kunnen alleen maar bijdragen aan de legende. Chivu's weigering om verbale klappen uit te delen, in plaats daarvan laat hij de prestaties van zijn team spreken, vergroot alleen maar het contrast tussen mentor en pupil. Als er geluk in het spel was, kwam het in de vorm van niet-aflatende voorbereiding en een selectie die bereid was door muren te lopen voor een coach die in hun schoenen had gestaan.
Het seizoen staat nu als een bewijs van geduld en overtuiging. De leiding van Inter, onder leiding van Beppe Marotta, nam een gok waar velen om lachten. Chivu betaalde het terug met een dubbelslag die geen enkele Inter-fan zal vergeten. En in het proces leerde hij een waardevolle les: woorden vervagen, maar trofeeën zijn voor altijd.
Gebaseerd op berichtgeving van Tuttosport.