De DFB-Pokal-finale weegt altijd zwaar in het Duitse voetbal, maar de confrontatie van zaterdag tussen VfB Stuttgart en Bayern München in het Olympiastadion voelt extra intrigerend. Centraal in het verhaal staat Sebastian Hoeness, de 44-jarige coach van Stuttgart die niet alleen een van de slimste tactische geesten van de Bundesliga is, maar ook de neef van Bayern's erevoorzitter, Uli Hoeness. Voor Sebastian is het een kans om de club die groot over zijn familienaam heeft gehangen te slim af te zijn en te bewijzen dat zijn snelle opkomst geen toeval is.
Hoeness' reis naar deze finale is een verhaal van hardnekkige veerkracht en aanvallend voetbal. Toen hij Bruno Labbadia in april 2023 opvolgde, stond Stuttgart onderaan de ranglijst, met een bijna zekere degradatie in het vooruitzicht. Een zenuwslopende play-off-overleving weken later voelde als een wonder, maar het was slechts de proloog. Het volgende seizoen leidde Hoeness een adembenemende transformatie: Stuttgart eindigde als tweede in de Bundesliga, Bayern zelf voorbijstrevend naar de tweede plaats, en versloeg Arminia Bielefeld met 4-2 om de DFB-Pokal te winnen. Voor een club die in zeven jaar zeven coaches had versleten, waren stabiliteit en succes eindelijk aangebroken.
Fabian Wohlgemuth, algemeen directeur van Stuttgart, verwoordde het sentiment bondig: "De komst van 'Basti' markeerde het begin van de meest vruchtbare periode in de clubgeschiedenis. Het is indrukwekkend hoe de zaken zich hebben ontwikkeld sinds zijn aankomst en hoe hij het team consistent heeft verbeterd ondanks vele vertrekken." Die vertrekken waren aanzienlijk – sleutelspelers als Konstantinos Mavropanos en Borna Sosa vertrokken – maar Hoeness herbouwde met een aanvallend plan dat onbekende namen tot internationals maakte.
Inderdaad, een van zijn grootste prestaties is het kweken van Duitse internationals. Jamie Leweling, Alexander Nübel, Angelo Stiller en Deniz Undav werden onlangs door Julian Nagelsmann opgeroepen voor het komende WK, een bewijs van Hoeness' vermogen om talent te verbeteren. Hun opname onderstreept hoe Stuttgart een opleidingsschool is geworden voor spelers die zijn hoog tempo, balbezit-gebaseerde aanpak omarmen. Het gemiddelde van 1,8 doelpunten per wedstrijd dit seizoen weerspiegelt een filosofie die gericht is op spektakel.
Het familie-subplot voegt emotioneel gewicht toe. Uli Hoeness, die drie decennia de scepter zwaaide bij Bayern en nog steeds de meest invloedrijke figuur is, heeft zijn neef publiekelijk geprezen: "Na onze coach Vincent Kompany is het Sebastian die het meeste van mijn respect heeft." De goedkeuring weegt zwaar omdat Uli bekend staat om zijn hoge eisen. Dat Sebastian ervoor koos zijn contract tot 2028 te verlengen in plaats van te luisteren naar gefluister over de Bayern-baan twee jaar geleden, spreekt van zijn volwassenheid – hij wilde zijn sporen verdienen voordat hij er zelfs maar aan dacht zijn oom na te volgen.
De finale van zaterdag gaat echter niet over familiegevoelens. Het is een directe test of de opwaartse trend van Stuttgart de ultieme nationale test kan doorstaan. Bayern, onder Kompany, heeft zijn zelfvertrouwen hervonden en blijft het team om te verslaan in knock-outvoetbal. Voor Stuttgart zou het winnen van een tweede opeenvolgende beker niet alleen hun status als de meest verbeterde club van Duitsland verstevigen, maar ook Hoeness' reputatie versterken tot het punt waarop Bayern formeel zou kunnen komen – deze keer met een concreet aanbod.
Tactisch belooft het duel fascinerend te worden. Hoeness geeft de voorkeur aan een dynamisch 3-4-3 dat overgaat in een 3-5-2 bij het pressen, waarbij hij vertrouwt op vleugelverdedigers om overtallen te creëren. Zijn kalme houding aan de zijlijn – in schril contrast met sommige van zijn voorgangers – heeft vertrouwen gegeven aan een ploeg die eerder onder druk bezweek. Tegen de bezitsjuggernaut van Bayern zal Stuttgart klinisch moeten zijn in de omschakeling, een gebied waar Leweling en Undav uitblinken.
De implicaties reiken verder dan zilverwerk. Een overwinning van Stuttgart zou Hoeness de eerste coach sinds Felix Magath maken die een niet-topclub naar opeenvolgende bekers leidt, en zou zijn pad naar een top Europese baan kunnen versnellen. Omgekeerd zou een verlies kunnen worden geframed als een leermoment, maar het verhaal van "op een dag bij Bayern" zou blijven bestaan. Voor nu wuift Hoeness dergelijk gepraat met karakteristieke bescheidenheid weg, met de focus op het collectieve project.
Uli Hoeness' woorden, hoewel bewonderend, onderstrepen ook de ongemakkelijke waarheid: Sebastian zou de ideale kandidaat kunnen zijn om uiteindelijk Kompany op te volgen. De bekerfinale wordt dan een soort auditie. Toch blijft de jongere Hoeness onverstoorbaar, zijn geest uitsluitend gericht op het leveren voor de 60.000 fans die wekelijks de Mercedes-Benz Arena vullen. Hun toewijding is zijn ware nalatenschap.
Naarmate de wedstrijd nadert, hangt er een gevoel van lotsbestemming in de lucht. De opkomst van Stuttgart van lachertje tot reuzendoder weerspiegelt de eigen reis van hun coach van onzekerheid naar lof. Of het verhaal nu eindigt met hem die de club van zijn oom te slim af is of net tekortschiet, Sebastian Hoeness heeft al een opmerkelijk hoofdstuk geschreven – en het volgende begint zaterdagavond.
Gebaseerd op berichtgeving van L'Equipe.