Juventus betrad het Stadio Via del Mare zaterdagavond wetende dat alleen een overwinning hun greep op de vierde plaats echt zou versterken. Met nog slechts drie wedstrijden te gaan in het Serie A-seizoen was de marge voor fouten verdwenen. Roma's recente opleving had de kloof teruggebracht tot één punt, waardoor een uitwedstrijd tegen een degradatiebedreigd Lecce een must-win affaire werd. Luciano Spalletti's ploeg droeg het gewicht van twee opeenvolgende gelijke spellen de wedstrijd in, en de geruchten rond de club suggereerden dat het niet kwalificeren voor de Champions League een zomer van omwentelingen zou kunnen veroorzaken.
Toen de officiële teamopstellingen een uur voor de aftrap bekend werden, zorgden Spalletti's keuzes voor opgetrokken wenkbrauwen. Ondanks een zeurende knieontsteking werd de 19-jarige sensatie Kenan Yildiz in de basiself opgenomen. De Turkse aanvaller was zichtbaar beperkt in de training, maar Spalletti gokte op zijn creativiteit. De coach legde later uit dat Yildiz' vermogen om compacte verdedigingen te ontgrendelen zwaarder woog dan het risico op verergering van de blessure. In een 4-2-3-1 opstelling zakte aanvallende middenvelder McKennie in naar de trequartista-rol, waardoor Yildiz vanaf links naar binnen kon komen en kon combineren met Vlahovic. Op de bank stonden grote namen zoals Thuram en Openda, maar Spalletti bleef trouw aan de spelers die het grootste deel van de campagne de strijd hadden gedragen.
Lecce stelde ondertussen op in hun gebruikelijke 4-2-3-1 onder Eusebio Di Francesco. De veiligheid van de thuisploeg was verre van verzekerd; ze hielden een voorsprong van vier punten boven de derde van onderen, Cremonese. Di Francesco had "een optreden van het hoogste niveau" geëist in zijn persconferentie voor de wedstrijd, zich bewust van het feit dat de kracht van zijn team thuis doorslaggevend kon zijn. Spelers als Cheddira, Banda en Coulibaly kregen de taak om de incidentele defensieve kwetsbaarheid van Juventus te exploiteren. Doelman Falcone droeg de aanvoerdersband, terwijl de vleugelverdedigers Veiga en Gallo de opdracht kregen om hoog te drukken en balverlies af te dwingen.
Spalletti's eigen persconferentie onthulde een coach die op een koord liep. Hij erkende de aanhoudende teleurstelling over de schokkende thuisnederlaag tegen het al gedegradeerde Verona, en noemde het "een koude douche die we ons niet kunnen veroorloven te herhalen." De ervaren tacticus sprak ook over de toekomst van spits Openda, wiens speeltijd drastisch was afgenomen. De afwezigheid van de Belg in de basisopstelling was volgens Spalletti een tactische beslissing, geen disciplinaire. Maar de ondertoon was duidelijk: met Champions League-inkomsten die op het spel stonden, was elke selectie een risico-afweging.
Het verhaal voor de wedstrijd werd verrijkt door transfergeruchten die niet wilden verdwijnen. Berichten uit Spanje en Duitsland suggereerden dat scouts van Juventus Affengruber in de gaten hadden gehouden, een 21-jarige verdediger bij Elche in La Liga. Het doorbraakseizoen van de Oostenrijker had indruk gemaakt op de directie in Turijn, die hem zagen als een goedkope optie om een verouderde verdediging te verjongen. Tegelijkertijd was de keeperssituatie van de club een stille crisis geworden. De fouten van Michele Di Gregorio stapelden zich op, waarbij het team in dertien afzonderlijke wedstrijden een alarmerend aantal doelpunten incasseerde vanuit het eerste schot op doel. De leiding was alternatieven gaan verkennen, met Liverpool's Alisson naar verluidt bijna bovenaan een shortlist waar ook minder bekende namen op stonden.
Elders in Serie A bereidde Atalanta zich voor op een directiewissel. Tony D'Amico leek op het punt te staan de rol van technisch directeur te verlaten, met voormalig Juventus-bestuurder Cristiano Giuntoli aangewezen als zijn opvolger. De zet zou Giuntoli's terugkeer naar de frontlinie markeren na een moeilijke periode in Turijn, en onderstreepte hoe de ambitieuze clubs van de competitie al aan het bouwen waren voor 2026/27. Voor Juventus diende dit nieuws als een herinnering dat de zomermarkt beslissend zou worden beïnvloed door of ze een Champions League-plek wisten te bemachtigen.
De wedstrijd zelf ontvouwde zich tegen een achtergrond van tactisch schaakspel. Lecce speelde laag en daagde Juventus uit om hen te ontmantelen. Yildiz' beweging, hoewel zichtbaar belemmerd, bood de sleutel. Zijn vermogen om in halve ruimtes te komen en te combineren met McKennie dwong het middenveld van Lecce om terug te zakken, waardoor er ruimte ontstond voor Locatelli en Koopmeiners om het tempo te dicteren. Spalletti's beslissing om Koopmeiners op te stellen boven de geblesseerde Thuram bleek slim, aangezien de Nederlander met zijn passing het spel kon verruimen. Achterin hielden Bremer en Kelly stand, hoewel Di Gregorio's handen vroeg werden gesting door een volley van Banda - een test die hij doorstond met een stabiele vangst.
Di Francesco's spelplan leverde bijna rendement op in de counter. Cheddira's balvaste spel leverde vrije trappen op, en Pierotti's snelheid testte de positionering van Cambiaso. Maar de laatste pass miste precisie. Het thuispubliek moedigde luid aan, in de veronderstelling dat een punt een belangrijke stap richting overleven zou zijn. Voor Juventus nam de druk met elke minuut toe. De bank werd levendig, met Thuram en Openda die krachtig warmliepen, maar Spalletti wachtte af en vertrouwde op zijn basisspelers.
De doorbraak, toen die kwam, was grotendeels te danken aan Yildiz' vasthoudendheid. Een slim een-tweetje met Vlahovic stelde de Turk in staat om een schot te krullen dat Falcone slechts kon pareren; de rebound viel voor McKennie, die binnenschoot voor een 1-0 voorsprong. Het doel stilte de Via del Mare en beloonde Spalletti's berekende risico. Yildiz werd echter even later gewisseld, terwijl hij zijn knie vasthield. Het beeld van hem die behandeling kreeg aan de zijlijn vatte de kleine marges van de avond samen.
Juventus hield stand in een gespannen finale. Lecce gooide spelers naar voren, maar Kalulu en Bremer wisten elke voorzet af te slaan. Toen het laatste fluitsignaal klonk, hadden Spalletti's mannen hun drie punten. Het resultaat behield de vierpuntenkloof tussen de vierde en vijfde plaats, maar belangrijker was dat het een mate van vertrouwen herstelde. Yildiz' bijdrage kwam met een prijs - scans die voor zondag gepland stonden zouden de ernst van zijn terugslag bepalen - maar de gok had zijn vruchten afgeworpen toen het er het meest toe deed.
Vooruitkijkend staat Juventus een thuiswedstrijd tegen middenmoter Bologna te wachten voordat een mogelijke beslissende wedstrijd uit tegen Roma op de laatste dag. De race om de Champions League blijft delicaat, maar de overwinning in Lecce zorgde ervoor dat hun lot in eigen handen blijft. Spalletti zal nu moeten overwegen of hij Yildiz wil laten rusten, zelfs als dat betekent dat de aanvallende chemie van het team verandert. Voor een club waar de tweede plaats vaak als een mislukking voelde, is de vierde plaats een schat geworden die met alle mogelijke middelen verdedigd moet worden, inclusief de fragiele knie van een tieneraanvaller.
In de bredere competitie deed de uitslag een rilling door de achtervolgende groep gaan. Roma moet nu een eigen moeilijke wedstrijd winnen om bij te blijven, terwijl de degradatiezorgen van Lecce toenamen na de eerdere overwinning van Cremonese. De middag diende als een herinnering dat de marges van Serie A elke week dunner worden. Nu het stof neerdaalt op de Via del Mare, kan de ploeg van Spalletti op adem komen - maar slechts kort. De weg naar de Champions League is geplaveid met moeilijke beslissingen, en de keuze om Yildiz te laten starten zal wekenlang worden geanalyseerd. Gebaseerd op berichtgeving van Tuttosport.com - Calcio.
