OGC Nice znajduje się w niebezpiecznej sytuacji zarówno na boisku, jak i poza nim, a ostatnie tygodnie sezonu grożą zdefiniowaniem przyszłości klubu na lata. Zespół Ligue 1 wciąż pozostaje bez stałego dyrektora sportowego po tym, jak został pokonany w wyścigu o Grégory'ego Lorenziego przez odwiecznych rywali z Olympique Marsylia, jednocześnie mierząc się z widmem spadku do drugiej ligi.
Polowanie na Lorenziego, wysoko cenionego architekta sukcesu Brestu, miało być kamieniem węgielnym odbudowy Nicei. Wiceprezes Maurice Cohen prowadził akcję uwodzenia, ale atut większych zasobów finansowych OM okazał się decydujący. Niepowodzenie w pozyskaniu głównego celu pozostawia klub w administracyjnym zawieszeniu w najgorszym możliwym momencie, z letnim oknem transferowym tuż za rogiem i bez sternika, który kierowałby rekrutacją.
Dodając do chaosu, trwa odejście obecnego dyrektora sportowego Floriana Maurice'a. Negocjacje warunków jego wyjścia wciąż trwają, pozostawiając próżnię, która sparaliżowała długoterminowe planowanie. Jak ujął to jeden z wtajemniczonych: "Nikt w klubie nie jest realistycznie w stanie przewidzieć, co będzie intensywnym mercato, niezależnie od tego, w której lidze Nicea znajdzie się w przyszłym sezonie."
Najważniejszym priorytetem jest jednak przetrwanie. Bolesna porażka 2-1 na wyjeździe z Auxerre w zeszły weekend wciągnęła Les Aiglons głębiej w bagno. Z jednym meczem do końca sezonu zasadniczego, Niceę czeka w niedzielę mecz o wszystko z Metz. Porażka może ich bezpośrednio zdegradować, podczas gdy remis może wystarczyć tylko na miejsce barażowe.
Jeśli zakończą sezon na 18. miejscu, Nicea będzie zmuszona do dwumeczu barażowego z przeciwnikiem z Ligue 2 w dniach 26 i 29 maja. Niepewność co do statusu ligowego już teraz komplikuje negocjacje z potencjalnymi kandydatami na stanowisko dyrektora sportowego, a także z zawodnikami, którym kończą się kontrakty. Cień możliwej zmiany właściciela – z plotkami o sprzedaży w tle – tylko pogłębia poczucie dryfu.
Sytuacja nie umknęła uwadze drużyny. Brak jasnego przywództwa z góry może przenikać na boisko, a słaba forma Nicei – tylko jedno zwycięstwo w ostatnich sześciu meczach – sugeruje zespół obciążony otaczającym go zamętem. Spadek byłby nie tylko sportową katastrofą, ale także finansową, potencjalnie zmuszając do wyprzedaży kluczowych zawodników, takich jak Khephren Thuram i Terem Moffi.
Historycznie rzecz biorąc, stanowisko dyrektora sportowego w Nicei było drzwiami obrotowymi. Krótka kadencja Maurice'a, po odejściu Juliena Fourniera, podkreśliła trudności w utrzymaniu stabilności pod rządami INEOS. Ponieważ klub jest podobno na sprzedaż, kolejne stałe powołanie – kiedykolwiek nastąpi – będzie kluczowe dla ustalenia spójnej strategii, niezależnie od tego, czy będzie to Ligue 1, czy Ligue 2.
Tymczasem uwaga skupia się wyłącznie na niedzielnym starciu z Metz. Allianz Riviera musi stać się kotłem wsparcia, a zawodnicy muszą znaleźć w sobie odporność. Mecz jest określany przez część lokalnej prasy jako "najważniejszy w najnowszej historii", a napięcie jest wyczuwalne.
To, co czyni tę sytuację szczególnie gorzką, to kontrast z OM. Podczas gdy Nicea słabnie, ich śródziemnomorscy rywale wzmocnili się, pozyskując Lorenziego, człowieka dobrze znanego z budowania zespołów przy skromnych budżetach. Jego projekt w Brest stał się modelem osiągania ponad stan, a jego pozyskanie jest sukcesem OM – takim, który Nicea sama rozpaczliwie chciała osiągnąć.
Gdy zegar tyka do pierwszego gwizdka, Nicea stoi na rozdrożu. Decyzje podjęte – lub niepodjęte – w nadchodzących dniach mogą odbijać się echem przez dekadę. Tożsamość klubu, od statusu w najwyższej lidze po filozofię rekrutacji, wisi na włosku.
Podwójna saga polowania na dyrektora sportowego i walki o utrzymanie to surowe przypomnienie bezwzględnej natury futbolu. W branży, w której czas nie czeka na nikogo, Nicea ściga się z zegarem na dwóch frontach, a meta jest niepokojąco blisko.
Na podstawie doniesień z L'Equipe.
