Olivier Giroud ma wkroczyć do niezwykle wąskiego grona, gdy zwiąże swoją przyszłość z Lille OSC. Przedłużenie kontraktu przez doświadczonego napastnika sprawi, że zagra on w dwunastej kampanii Ligi Mistrzów, co jest osiągnięciem, które osiągnęła tylko garstka najbardziej wytrzymałych legend futbolu. Mając już 11 goli w 44 występach w tym sezonie, Giroud pisze teraz kolejny rozdział w karierze, która obejmuje największe europejskie sceny.
Podróż Girouda w najważniejszych europejskich rozgrywkach rozpoczęła się czternaście lat temu w dość nieoczekiwanych okolicznościach na Stade de la Mosson. 18 września 2012 roku, w barwach Arsenalu, zmierzył się z Montpellier – klubem, który kilka miesięcy wcześniej poprowadził do zdumiewającego tytułu mistrza Ligue 1. Tej nocy asysta przy golu Lukasa Podolskiego zapowiedziała jego wejście, ale na bramki trzeba było trochę poczekać; pierwsza padła dopiero w czwartym meczu fazy grupowej późną jesienią.
Od tego czasu Giroud zgromadził imponującą kolekcję wspomnień z Ligi Mistrzów. Od Arsenalu po Chelsea, gdzie podniósł puchar w 2021 roku, a następnie do AC Milan, mierzył się z elitą kontynentu z niezwykłą umiejętnością dostarczania decydujących zagrań w największych wieczorach. Jego dorobek w tych rozgrywkach – wzmocniony kluczowymi trafieniami w meczach pucharowych – ugruntował jego reputację specjalisty od wielkich meczów.
Przeprowadzka do Lille w zeszłym roku była okrzyknięta swego rodzaju powrotem do domu. Urodzony w Chambéry i wychowany w francuskiej piramidzie piłkarskiej, Giroud wrócił do Ligue 1 po dziesięcioletniej nieobecności. Jego wpływ był natychmiastowy: siedem bramek ligowych i cztery w Lidze Europy pomogły Les Dogues zapewnić sobie miejsce w czołowej czwórce i awans do Ligi Mistrzów. Teraz, gdy Lille znów zmierzy się z potentatami, doświadczenie Girouda staje się nieocenionym atutem.
30 września Giroud skończy 40 lat i będzie świętował ten kamień milowy wciąż w koszulce Lille. To świadectwo jego profesjonalizmu i kondycji fizycznej, że pozostaje podstawowym zawodnikiem i punktem centralnym w wieku, w którym większość napastników dawno już powiesiła buty na kołku. Jego 57 goli dla Francji – rekord kraju – tylko podkreśla trwałą jakość, która zdefiniowała jego karierę.
Dwunasta kampania Ligi Mistrzów umieszcza Girouda w zdecydowanie wyselekcjonowanym gronie. Chociaż rozgrywki widziały wielu nastoletnich geniuszy, długowieczność na tym poziomie jest inną miarą wielkości. Tylko ikony takie jak Cristiano Ronaldo, Iker Casillas i Lionel Messi pojawiły się w tuzinie lub więcej edycji. Fakt, że nazwisko Girouda wkrótce będzie wymieniane jednym tchem z nimi, mówi wiele o jego konsekwencji i głodzie sukcesu.
Dla Lille zatrzymanie takiej postaci wykracza poza wkład na boisku. Obecność Girouda w szatni oferuje pomost między pokoleniami, wzór standardów dla drużyny łączącej młodość z ambicją. Trener Paulo Fonseca – lub jego następca – będzie polegał na sprycie napastnika, aby nawigować po trudnych wodach fazy grupowej, gdzie każdy punkt jest na wagę złota.
Przedłużenie ma również wagę symboliczną. W erze ulotnych lojalności i rotacji menedżerów, wybór Girouda, aby pozostać, sygnalizuje zaangażowanie w wciąż budowany projekt. Odzwierciedla ścieżkę innych weteranów – takich jak Zlatan Ibrahimović w Milanie czy Joaquín w Realu Betis – którzy znaleźli nowy cel w zmierzchu swojej kariery.
Analizując liczby, 11 goli Girouda w tym sezonie padło mimo dzielenia minut i adaptacji do nowej ligi. Jego gra tyłem do bramki, umiejętności w powietrzu i inteligentne poruszanie się pozostają ostre, co sugeruje, że wciąż może dręczyć młodszych obrońców w Europie. Taktyczne szachy Ligi Mistrzów mogą nawet pasować do jego stylu gry, gdzie jedno dotknięcie w polu karnym może zmienić losy meczu.
Patrząc w przyszłość, dwunasta kampania daje Giroudowi szansę na dodanie do swojego dziedzictwa w tych rozgrywkach. Dzięki ambitnej rekrutacji Lille i potencjalnie korzystnemu losowaniu, kolejna bajkowa przygoda nie jest poza zasięgiem. Francuz będzie mieć nadzieję naśladować triumf Chelsea w 2021 roku, gdzie jego gole były katalizatorem nieoczekiwanego tytułu.
Ostatecznie to przedłużenie kontraktu to coś więcej niż tylko grający dalej piłkarz. To celebracja nietypowej kariery – która rozkwitła późno, osiągnęła szczyt podczas zwycięstwa w Mistrzostwach Świata, a teraz nie chce zgasnąć. 12. sezon Girouda w Lidze Mistrzów to najnowszy dowód na to, że klasa, rzeczywiście, jest trwała.
Na podstawie raportów z L'Equipe.