Prezydent FIFA Gianni Infantino skrytykował pozycję Stanów Zjednoczonych w piłce nożnej podczas wtorkowego wystąpienia na konferencji Milken Institute Global Conference w Los Angeles, pytając, dlaczego naród z takimi zasobami zadowala się 20. miejscem w światowym rankingu. Jego komentarze padły, gdy przedstawiał rozszerzony do 48 drużyn Mundial 2026 jako transformacyjne wydarzenie, które wymusi wyższe standardy i przyciągnie inwestycje daleko poza tradycyjne europejskie twierdze.
Krytyka Infantino pojawia się, gdy USA przygotowują się do współorganizacji turnieju w 2026 roku wraz z Meksykiem i Kanadą, oferty trzech narodów, która zapowiada największy Mundial w historii. Pomimo rosnącej popularności piłki nożnej w kraju i rekordowej oglądalności Mundialu 2022 w USA, reprezentacja mężczyzn ma trudności z wejściem do światowej elity, wielokrotnie odpadając w fazach pucharowych. Uwagi Infantino podkreślają trwałą przepaść między amerykańską potęgą komercyjną a wynikami na boisku.
„Nie chcemy, aby inwestorzy inwestowali tylko w jednym miejscu” – powiedział Infantino, parafrazując swoje przemówienie konferencyjne. „Chcemy prawdziwej konkurencji, ponieważ pomaga to wszystkim się rozwijać.” Szef FIFA powiązał rozszerzony format z zamykaniem przepaści między narodami, argumentując, że 48 drużyn tworzy bardziej znaczące mecze, otwiera nowe rynki i zmusza tradycyjne mocarstwa do innowacji.
Mundial 2026 będzie pierwszym z 48 drużynami, w porównaniu z 32, zmianą, którą Infantino promuje jako motor globalnego rozwoju. Krytycy ostrzegają, że krok ten obniża jakość, ale Infantino widzi w nim szansę na rozwój sportu w niedostatecznie reprezentowanych regionach, szczególnie w obu Amerykach. Stany Zjednoczone, jak sugerował, muszą teraz przyspieszyć postępy, bo ryzykują pozostanie w tyle na własnym terenie.
Dla amerykańskiej federacji piłkarskiej przesłanie jest sygnałem alarmowym. Federacja zainwestowała dużo w akademie młodzieżowe i MLS, ale konsekwentna pozycja w pierwszej dwudziestce wskazuje na potrzebę głębszych zmian strukturalnych. Infantino, opisując rozszerzony Mundial jako „magnes inwestycyjny”, może wywrzeć presję na amerykańskie ligi, aby podniosły standardy i przyciągnęły więcej talentów, by konkurować z europejską elitą.
Historia rozszerzeń Mundialu pokazuje mieszane rezultaty. Przejście do 32 drużyn w 1998 roku zwiększyło globalny udział, ale nie zmieniło zasadniczo układu sił. Wizja Infantino dla 48 drużyn idzie dalej, wyraźnie dążąc do demokratyzacji przepływów finansowych w piłce nożnej. Jego uwagi na Milken – zgromadzeniu ekonomistów i miliarderów – sygnalizują, że FIFA zabiega o nietradycyjnych inwestorów, aby finansować rozwój w Azji, Afryce i obu Amerykach.
Dla Stanów Zjednoczonych stawka jest wysoka. Jako kraj gospodarz będą pod ogromną lupą. Jeśli reprezentacja mężczyzn nie awansuje daleko w turnieju, krytyka Infantino może stać się samospełniającą się przepowiednią. Z kolei silny występ potwierdziłby strategię łączenia roli gospodarza z inwestycjami w rozwój u podstaw.
Wystąpienie Infantino w Los Angeles, mieście, które będzie gospodarzem wielu meczów w 2026 roku, nie było przypadkowe. Rzucając wyzwanie USA na ich własnym podwórku, przedstawia nadchodzący Mundial nie jako święto, ale jako tygiel – który wymaga ambicji od narodu zbyt często zadowolonego z przeciętności w najpopularniejszym sporcie świata.
Rozszerzony turniej ma obejmować 16 dodatkowych drużyn, a pierwszy mecz zaplanowano na czerwiec 2026 roku. Słowa Infantino prawdopodobnie odbiją się echem w sali posiedzeń amerykańskiej federacji piłkarskiej, gdy ta finalizuje przygotowania do zawodów, które mogą na nowo zdefiniować globalny krajobraz tego sportu.
Na podstawie doniesień z Fútbol.