Iran oficjalnie potwierdził swój udział w Mistrzostwach Świata 2026, ale nie bez postawienia szeregu żądań, które podkreślają głębokie napięcia geopolityczne wokół turnieju. Irańska Federacja Piłkarska (FFIRI) opublikowała w sobotę oświadczenie, w którym wymienia 10 warunków, które muszą zostać spełnione przez FIFA i kraje gospodarzy — Stany Zjednoczone, Kanadę i Meksyk — zanim drużyna wyjdzie na boisko 11 czerwca.
Żądania pojawiają się po burzliwym okresie dla irańskiej piłki nożnej, naznaczonym odmową wizy dla prezesa FFIRI Mehdi Taja przed zeszłomiesięcznym kongresem FIFA w Kanadzie. Taj, mający powiązania z Islamską Gwardią Rewolucyjną (IRGC), został wpuszczony na terytorium, co wywołało dyplomatyczny rozdźwięk, który teraz grozi skomplikowaniem podróży Iranu na MŚ.
W centrum listy znajdują się gwarancje, że wszyscy piłkarze, trenerzy i oficjele — w tym ci, którzy służyli w IRGC — otrzymają wizy. IRGC jest uznawana za organizację terrorystyczną zarówno przez USA, jak i Kanadę, co czyni tę prośbę szczególnie drażliwą. Choć sekretarz stanu USA Marco Rubio stwierdził, że irańscy piłkarze są mile widziani, ostrzegł, że osoby powiązane z IRGC mogą nadal napotykać ograniczenia.
Iran żąda również poszanowania dla swojej flagi narodowej i hymnu, wzmocnionego bezpieczeństwa na lotniskach, w hotelach i na stadionach, a także ograniczenia dla dziennikarzy zadających pytania poza „technicznymi kwestiami piłkarskimi”. To ostatnie żądanie podkreśla zatartą granicę między sportem a polityką — granicę często wystawianą na próbę w irańskim futbolu. Podczas Pucharu Azji kobiet w Australii wcześniej w tym roku kilka irańskich zawodniczek ubiegało się o azyl, co doprowadziło do napiętej sytuacji, w której siedem otrzymało wizy humanitarne, a pięć wróciło do domu.
Warunki te stawiają FIFA w trudnej sytuacji. Podczas gdy organ zarządzający może wpływać na logistykę turnieju i protokoły, kwestie takie jak kontrola graniczna i weryfikacja wiz podlegają jurysdykcji USA. Niedawne ataki militarne między Iranem, Izraelem a sprzymierzonymi z USA państwami Zatoki Perskiej — obecnie wstrzymane w ramach kruchego zawieszenia broni — dodają kolejną warstwę złożoności. Trener Iranu, Amir Ghalenoei, przyznał, że mecze z udziałem jego drużyny mogą odbywać się w politycznie napiętej atmosferze.
Pomimo retoryki, nie ma oznak, że Iran się wycofa. Zamiast tego federacja zapewnia, że będzie rywalizować „bez jakiegokolwiek wycofania się z naszych przekonań, kultury i wartości”. Dla USA i Kanady organizacja największych Mistrzostw Świata w historii już stanowi wyzwanie logistyczne; dodanie politycznie naładowanej drużyny jak Iran może wystawić na próbę normy dyplomatyczne.
Sytuacja przypomina rok 2022, kiedy kampania Iranu na MŚ została przyćmiona przez protesty wewnętrzne i kontrowersje wokół flagi. Tym razem stawka jest jeszcze wyższa. Jeśli żądania nie zostaną spełnione, turniej może stanąć w obliczu głośnego nieobecności lub, co gorsza, incydentu bezpieczeństwa, który dodatkowo nadwyręży stosunki USA-Iran.
Dla Mistrzostw Świata jako całości warunki Iranu stanowią mikrokosmos szerszych linii podziałów geopolitycznych. Jako pierwszy turniej gospodarzy trzech państw, edycja 2026 już przełamywała nowe granice. Teraz musi także nawigować w kwestiach suwerenności, bezpieczeństwa i integralności sportu.
FIFA nie odpowiedziała publicznie na pełną listę żądań, ale osoby z otoczenia sugerują, że organizacja prowadzi delikatne negocjacje. Zegar tyka: turniej rozpoczyna się za nieco ponad dwa miesiące, a udział Iranu — choć pozornie pewny — pozostaje warunkowy.
Na podstawie raportów BBC Sport.