Dyplomatyczny lunch w Białym Domu między prezydentem Brazylii Luizem Inácio Lulą da Silvą a prezydentem USA Donaldem Trumpem stał się tematem rozmów, nie tylko ze względu na politykę, ale także na zaskakujące menu. Posiłek zawierał puree z czarnej fasoli, które wprawiło wielu Brazylijczyków w zakłopotanie, ponieważ danie to jest podstawą kuchni środkowoamerykańskiej, ale rzadkością na brazylijskich stołach.
Menu lunchu zostało starannie dobrane z wyraźnym wpływem mezoamerykańskim. Rozpoczęło się sałatką z sałaty rzymskiej, jicamy—chrupiącego warzywa korzeniowego popularnego w kuchni meksykańskiej—pomarańczy, awokado i winegretem cytrusowym. Danie główne składało się z grillowanego polędwicy wołowej podanej z puree z czarnej fasoli, słodkimi mini paprykami oraz relish z rzodkiewki i ananasa.
Dla większości Brazylijczyków czarna fasola podawana jest zazwyczaj w formie zupy lub bulionu obok ryżu lub jako gwiazda sycącej feijoady. Pomysł gęstego, kremowego puree był nieznany, co doprowadziło do powszechnej dyskusji i ciekawości w mediach społecznościowych. Jednak to przygotowanie, znane jako 'frijoles negros refritos', jest codziennym podstawowym daniem w krajach takich jak Meksyk, Gwatemala, Salwador i Honduras.
Korzenie tego dania sięgają starożytnych cywilizacji mezoamerykańskich. Zapisy archeologiczne pokazują, że Majowie i Aztekowie mielili gotowaną fasolę tysiące lat temu. Fasola, wraz z kukurydzą i dynią, tworzyły 'świętą triadę' diety mezoamerykańskiej. Termin 'refritos' może być mylący; nie oznacza 'smażony dwa razy'. W meksykańskim hiszpańskim przedrostek 're-' jest używany dla wzmocnienia, więc danie to zasadniczo gotowana fasola, która jest mielona, a następnie smażona w tłuszczu, tradycyjnie smalcu.
Włączenie jicamy do przystawki dodatkowo podkreśla celowy ukłon menu w stronę tej tradycji kulinarnej. To połączenie sugeruje, że szefowie kuchni w Białym Domu celowo przygotowali posiłek, który oddawał hołd smakom Ameryk, łącząc kulinarną przepaść między regionami domowymi dwóch odwiedzających przywódców.
Co ciekawe, Brazylia ma dalekiego krewnego tego dania. W stanie Minas Gerais 'tutu à mineira' podąża za podobną koncepcją: fasola jest gotowana, mielona i ponownie smażona z boczkiem, czosnkiem i cebulą, a następnie zagęszczana mąką z manioku lub kukurydzy. Kluczową różnicą jest to, że tutu tradycyjnie robi się z fasoli pinto, a nie czarnej, co daje bardziej rustykalną teksturę. Jednak podstawowa idea przekształcania fasoli w kremową pastę łączy te dwa dania na różnych kontynentach.
Na podstawie raportów z g1.