Zaledwie kilka tygodni przed Mistrzostwami Świata 2026, 48 uczestniczących narodów znajduje się pod presją finalizacji swoich 26-osobowych składów. Turniej, który rozpocznie się 11 czerwca w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Meksyku, jest pierwszą edycją rozszerzonego formatu. BBC Sport śledzi każdy ogłoszony skład w miarę odliczania czasu, a wczesne ujawnienia już przyniosły wiele intrygujących wątków – od pożegnań weteranów po szokujące pominięcia i ciosy kontuzjowe.
Wybór Romelu Lukaku przez Belgię jest być może najbardziej dyskutowaną decyzją jak dotąd. Opisywany jako 'nie w formie' przez źródła w sztabie, 31-letni napastnik mimo wszystko zasłużył na miejsce w samolocie. Fizyczna obecność Lukaku i jego międzynarodowy dorobek bramkowy – jest najlepszym strzelcem w historii Belgii – przeważają nad obawami o kondycję dla zespołu przechodzącego transformację po złotej generacji. Poleganie na nim sygnalizuje zarówno brak alternatywnej siły ognia, jak i głębię jego doświadczenia w wielkich turniejach.
Chorwacja ponownie będzie prowadzona przez Lukę Modricia, który ma teraz 40 lat. Pomocnik Realu Madryt pozostaje sercem drużyny, która dotarła do półfinału w 2022 i finału w 2018. Jego włączenie jest dowodem na jego trwałą jakość, ale rodzi również pytania o regenerację Chorwacji. Pożegnanie Modricia z mundialem zapowiada się jako emocjonalna historia, a kibice mają nadzieję, że uda mu się wyczarować jeszcze jeden kawałek magii.
Broniący tytułu Francuzi ogłosili skład pełen talentu, na czele z Kylianem Mbappé i Ousmanem Dembélé. Ich oszałamiająca szybkość i kreatywność będą kluczowe w planach Didiera Deschampsa, gdy Les Bleus próbują zostać pierwszym zespołem, który obroni trofeum od czasów Brazylii w 1962. Sama linia ataku czyni Francję faworytem do głębokiego występu.
Szwecja również może pochwalić się groźnym duetem napastników – Alexandrem Isakiem i Viktor Gyökeresem. Elektryzujące dryblingi Isaka i kliniczne wykończenie Gyökeresa uczyniły Szwecję czarnym koniem. Po opuszczeniu Kataru 2022, Blågult wracają z punktem do udowodnienia, a ich siła ognia w ataku może zdenerwować bardziej faworyzowanych przeciwników.
Kapitan Korei Południowej Son Heung‑min wybiera się na swój czwarty mundial. Gwiazda Tottenhamu pozostaje talizmanem, ale presja na nim jest ogromna. Bez niezawodnego drugiego strzelca, los Korei w trudnej grupie spoczywa całkowicie na jego barkach. Jeśli Son znajdzie swoją formę z Premier League, możliwa jest niespodzianka; jeśli nie, grozi wczesne pożegnanie.
Japonia otrzymała cios z potwierdzeniem, że Kaoru Mitoma opuści turniej z powodu kontuzji. Nieobecność skrzydłowego Brighton pozbawia Samurai Blue ich najbardziej dynamicznego zagrożenia ze skrzydła. Umiejętność Mitomy do pokonywania obrońców i tworzenia okazji była kluczowa podczas kwalifikacji, a jego kontuzja pozostawia kreatywną lukę, którą trener Hajime Moriyasu musi znaleźć sposób na wypełnienie.
Pominięcie Wilfrieda Zahy przez Wybrzeże Kości Słoniowej to najbardziej szokujące zaskoczenie. Napastnik Galatasaray był skuteczny w Turcji i powszechnie oczekiwano, że poprowadzi linię ataku. Decyzja głównego trenera Sabriego Lamouchiego sugeruje albo zmianę taktyczną, albo zerwanie relacji. Bez Zaha Słonie tracą sprawdzonego pogromcę meczów, a presja na Lamouchiego rośnie.
W Afryce Demokratyczna Republika Konga włączyła duet z Premier League – Aarona Wan‑Bissakę i Yoane Wissę. Defensywna solidność Wan‑Bissaki i ofensywna wszechstronność Wissy dają Lampartom kręgosłup z doświadczeniem na najwyższym poziomie. Będą potrzebować tego sprytu, aby nawigować w grupie, która zapowiada fizyczne boje.
Tunezja również zrobiła furorę, gdy Lamouchi pominął doświadczonego pomocnika Ferjaniego Sassiego. Ten ruch sugeruje odświeżenie nastawione na młodzież, ale może pozostawić pomoc bez kreatywności. Nadzieje Tunezji na wyjście z grupy spoczywają teraz na tym, czy wschodzące talenty wezmą na siebie odpowiedzialność.
Mniejsze narody również przyciągnęły uwagę. Curaçao, najmniejszy kraj pod względem liczby ludności, który kiedykolwiek się zakwalifikował, ogłosił swój historyczny debiutancki skład. Z większością graczy z niższych lig holenderskich, ich obecność uosabia szansę rozszerzonego turnieju. Włączenie Dylana Lopesa, skrzydłowego Shamrock Rovers, przez Republikę Zielonego Przylądka to kolejna bajka; podróż 24-latka z League of Ireland na mundial przypomina o nieprzewidywalnych ścieżkach piłki nożnej.
Bośnią i Hercegowiną będzie kierował weteran Edin Džeko, który dołącza do ekskluzywnego klubu piłkarzy polowych grających na mundialu po czterdziestce. Przywództwo i doświadczenie byłego napastnika Manchesteru City będą kluczowe, gdy Smoki gonią za pierwszym występem w fazie pucharowej. Haiti również oparło się na talencie z europejskich klubów, powołując Kyrylo Isidora z Barnsley i Jean‑Ricnera Bellegarde z Wolverhampton Wanderers do składu chętnego do zaznaczenia swojej obecności.
Skład Nowej Zelandii łączy kontrasty: Chris Wood z Nottingham Forest, sprawdzony strzelec w Premier League, oraz Max Smith z Braintree Town, który pochodzi z angielskiej non‑league. Kampania All Whites będzie zależeć od bramek Wooda, jednocześnie dając platformę dla mniej znanych nazwisk, by zabłysnąć.
Podczas gdy pozostałe 34 składy zostaną ogłoszone w nadchodzących dniach, te wczesne wybory już nadały ton turniejowi zdefiniowanemu przez rozszerzające się możliwości. Od legend rzucających wyzwanie wiekowi po debiutantów wykorzystujących swoją szansę, Mundial 2026 zapowiada się tak samo nieprzewidywalny, jak i inkluzywny. Na podstawie raportowania BBC Sport.