Argentyna oficjalnie ogłosiła 26-osobowy skład na Mistrzostwa Świata FIFA 2026, które odbędą się od 11 czerwca do 19 lipca w Stanach Zjednoczonych, Meksyku i Kanadzie. Ogłoszenie, dokonane wczesnym rankiem w czwartek, zawiera znajomy trzon prowadzony przez Lionela Messiego, który w wieku 38 lat weźmie udział w swoim rekordowym szóstym mundialu. Obrońcy tytułu połączyli doświadczenie z nowymi twarzami, podkreślając ambicję zostania pierwszą drużyną od czasów Brazylii w 1962 roku, która obroni trofeum. Warto zauważyć, że Ligue 1 i Atlético Madryt są silnie reprezentowane, a wysoko oceniany nastolatek z Realu Madryt nie znalazł się w składzie.
Szósty występ Messiego na mundialu to historyczny kamień milowy. Żaden piłkarz z pola nie osiągnął jeszcze takiej liczby, a gwiazdor Interu Miami pozostaje duchowym i taktycznym filarem drużyny. Otoczony przez lojalnych zastępców, takich jak Rodrigo De Paul, Messi będzie dążył do powtórzenia magii, która przyniosła tytuł w 2022 roku w Katarze. W wieku 38 lat jego minuty mogą być starannie zarządzane, ale jego wpływ w szatni i na boisku jest niezmierzony. Narracja o tym, że to jego ostatni taniec, dodaje każdemu meczowi emocjonalnego ciężaru.
Francuski akcent jest szczególnie uderzający: trzech zawodników Olympique Marsylia – Leonardo Balerdi, Facundo Medina i Geronimo Rulli – zostało powołanych. Balerdi rozwinął się w defensywnego lidera na Stade Vélodrome, podczas gdy lewonożność i wszechstronność Mediny oferują elastyczność taktyczną. Rulli, doświadczony bramkarz, stanowi solidną konkurencję dla miejsca w podstawowym składzie. Czwarte nazwisko z Ligue 1 – Valentin Barco, obecnie w Strasbourgu, ale szykujący się do transferu do Chelsea – dopełnia francuską kontyngent. Chemia klubowa trio z OM może okazać się bezcenna w chwilach wysokiego napięcia, dając Scaloniemu gotową jednostkę do wykorzystania w kluczowych meczach.
Tymczasem wpływ Atlético Madryt na tę argentyńską drużynę jest trudny do przecenienia. Sześciu zawodników z Wandy Metropolitano zostało wybranych: Julián Álvarez, Nahuel Molina, Juan Musso, Thiago Almada, Nico González i Giuliano Simeone. Filozofia trenerska Diego Simeone – kładąca nacisk na solidność defensywną, agresywny pressing i kliniczne kontry – odzwierciedla podejście reprezentacji narodowej. Oczekuje się, że szczególnie Álvarez weźmie na siebie ciężar strzelania bramek obok Messiego, podczas gdy Molina zapewnia szerokość i osłonę defensywną. Włączenie Giuliano Simeone, który ma ograniczoną liczbę występów w seniorskiej reprezentacji, sugeruje długoterminową wizję, nagradzającą formę i zaangażowanie ponad reputację.
Godną uwagi nieobecnością jest Franco Mastantuono, 18-letnia sensacja Realu Madryt. Mimo że błyszczał w hiszpańskim gigancie, został pominięty na rzecz bardziej uznanych zawodników. Decyzja Scaloniego odzwierciedla luksus głębi składu, jakim dysponuje Argentyna, oraz preferencję selekcjonera do ustabilizowanej grupy. Choć kibice mogą ubolewać nad jego nieobecnością, uwaga pozostaje skupiona na sile kolektywu, która uczyniła Argentynę groźną drużyną turniejową. Czas Mastantuono nadejdzie, ale na razie scena mistrzostw świata należy do obecnych graczy.
Argentyna została wylosowana do Grupy J, gdzie zmierzy się z Algierią, Austrią i Jordanią. Na papierze to korzystne losowanie, ale historia mistrzostw świata pełna jest niespodzianek. Atletyzm i jakość techniczna Algierii, zdyscyplinowany pressing Austrii pod wodzą Ralfa Rangnicka oraz niezłomny duch Jordanii postawią przed Argentyńczykami wyjątkowe wyzwania. Albicelestes będą musieli być w doskonałej formie od pierwszego gwizdka, aby uniknąć wczesnych potknięć. Harmonogram fazy grupowej, wciąż finalizowany, będzie decydować o tym, jak Scaloni zarządza zmęczeniem zawodników i wprowadza poprawki taktyczne.
Taktycznie oczekuje się, że Scaloni zbuduje grę wokół formacji 4-3-3 lub 4-2-3-1, z Messim operującym na wolnej pozycji. Obrona, z Cristianem Romero i Nicolásem Otamendim na czele, jest wypróbowana w boju, podczas gdy trio pomocników Enzo Fernández, Alexis Mac Allister i De Paul oferuje mieszankę kreatywności i determinacji. Z przodu nieustanny pressing i instynkt strzelecki Álvareza czynią go koszmarem dla obrońców. Defensywny kontyngent z OM zapewnia jakościową głębię, dzięki czemu nawet rotacja nie osłabia znacząco linii obrony.
Psychologicznego aspektu obrony tytułu mistrza świata nie można bagatelizować. Argentyna będzie dźwigać ciężar oczekiwań narodu, ale doświadczenie grupy w wygrywaniu ważnych meczów – od finału Copa América po serię rzutów karnych w finale mundialu – powinno zahartować nerwy. Scaloni wykształcił odporną, zjednoczoną drużynę, która dobrze radzi sobie pod presją. Piłkarze mówią o rodzinnej atmosferze, z Messim jako jednoczącą postacią ojca, a to koleżeństwo często decyduje o wyniku w wyrównanych pojedynkach.
Dla Ligue 1 wybór trzech zawodników z Marsylii jest dowodem rosnącej rangi ligi jako wylęgarni elitarnych talentów. Dodaje to również warstwę intrygi dla francuskich fanów, którzy będą śledzić losy Argentyny z mieszanymi uczuciami. Podobnie dominująca reprezentacja Atlético Madryt podkreśla globalną sieć skautingową i umiejętności rozwojowe klubu. Te wątki wzbogacają narrację o drużynie, która przekracza granice.
W miarę odliczania do turnieju Argentyna wydaje się być gotowa do poważnej obrony tytułu. Połączenie geniuszu Messiego, żelaznej determinacji kontyngentu z Atlético i niespodzianki w postaci obrońców z OM tworzy wielowymiarowe zagrożenie. W 48-drużynowym mundialu margines błędu jest mniejszy niż kiedykolwiek, ale niewiele składów wygląda na tak wszechstronne i zmotywowane. Piłkarski świat będzie obserwował, a ostatni rozdział Messiego zapowiada się niezapomniany.
Na podstawie raportów L'Equipe.