Szkocja zakończyła przygotowania do Mistrzostw Świata porywającym powrotem na Hampden Park, odwracając wczesne niepowodzenie i pokonując dziesięcioosobowe Curaçao 4-1. Kliniczny dublet Lawrence'a Shanklanda w drugiej połowie był głównym tematem, ale zwycięstwo zostało przyćmione przez potencjalnie kończącą turniej kontuzję kolana Billy'ego Gilmoura. Dla narodu kończącego 28-letnie oczekiwanie na pojawienie się na światowej scenie, to popołudnie uosabiało zarówno obietnicę, jak i niebezpieczeństwo towarzyszące takim kampaniom.
Curaçao, zajmujące zaledwie jedno miejsce wyżej niż kolejny rywal Szkocji, Haiti, zszokowało domową publiczność już w 12. minucie. Tahith Chong, pomocnik Sheffield United, przejął piłkę na środku boiska i zostawił w tyle Scotta McKennę i Johna Souttara, po czym z zimną krwią pokonał Craiga Gordona. Słyszalna frustracja Tartan Army podczas pierwszej przerwy na picie mówiła sama za siebie: Szkocja była pasywna i niespójna, ich zagrożenie ofensywne ograniczało się do strzału Andy'ego Robertsona, który przeleciał obok bramki. Główka George'a Hirsta, wybroniona przez Eloya Room, była jedynym innym godnym uwagi momentem, zanim mecz zmienił się w wyniku spięcia.
Kontrowersje wybuchły, gdy Jürgen Locadia uderzył łokciem w twarz Aarona Hickeya po tym, jak obrońca Brentfordu wybił piłkę. VAR skłonił sędziego Gogę Kikacheishviliego do przejrzenia zdarzenia, a gruziński arbiter słusznie pokazał czerwoną kartkę. Trener Curaçao Dick Advocaat, wyraźnie wściekły, twierdził, że sędzia "gwizdał tylko przeciwko nam" i zasugerował, że goście powinni po prostu móc wymienić winowajcę. Jednak jego frustracja powinna być raczej skierowana na lekkomyślność Locadii, która pozostawiła jego zespół na ponad godzinę w gorszym położeniu.
Właśnie gdy Szkocja wyczuła szansę na powrót, doszło do katastrofy. Billy Gilmour upadł po wykonaniu rutynowego podania, łapiąc się za prawe kolano. Bolesna mowa ciała pomocnika, gdy kuśtykał z boiska, zapowiadała kłopoty, a on nie pojawił się już na po meczowej rundzie honorowej. Steve Clarke, który został już pozbawiony Scotta McTominaya, Johna McGinna, Kierana Tierneya, Lewisa Fergusona i Ché Adamsa - wszyscy dołączyli do kadry późno - teraz stanął w obliczu ponurej perspektywy utraty zawodnika, którego opanowanie w posiadaniu piłki jest integralną częścią planu gry Szkocji. Marzenie Gilmoura o udziale w MŚ wisi na włosku.
Reakcja Szkocji przed przerwą była kluczowa. Findlay Curtis, który zastąpił kontuzjowanego Gilmoura, wyrównał ostrym obrotem i strzałem po tym, jak odbita piłka Kenny'ego McLeana wpadła na jego nogę. Gol uspokoił nerwy i przebił opór Curaçao, zapewniając gospodarzom wiarę w siebie na przerwę, mimo połowy, która przerodziła się z farsy w strach.
Zmiany Clarke'a w przerwie obejmowały niespodziewany debiut reprezentacyjny Tylera Fletchera, syna byłego kapitana Szkocji Darrena. Nastolatek pomocnik, pierwotnie dodany do obozu treningowego, zasłużył na powołanie dzięki imponującym sesjom, a jego wprowadzenie podkreśliło gotowość Clarke'a do wprowadzania młodzieży nawet w krytycznym pożegnaniu. Fletcher zaprezentował dojrzałość, która zapowiada świetlaną przyszłość.
Szkocja objęła prowadzenie na początku drugiej połowy dzięki sprytnej rożnej. Podanie Ryana Christie na przedni słupek znalazło Shanklanda, którego bezpośrednie wykończenie nie dało szans Roomowi. Gol był piątym Shanklanda dla kraju, ale bramkarz będzie żałował, że go nie obronił. Niemniej jednak instynkt napastnika w polu karnym potwierdził jego status najskuteczniejszego finishera Szkocji.
Shankland podwoił przewagę na kwadrans przed końcem, wykorzystując dośrodkowanie Lyndona Dykesa i uderzając obok Rooma. To trafienie pokazało cechy, które przekonały Rangersów do pozyskania jego podpisu po otwarciu okna transferowego. Z powodu nieobecności Ché Adamsa, zdolność Shanklanda do łączenia gry i bezwzględnego kończenia daje Clarkowi realną alternatywę - i terminowy zastrzyk pewności siebie.
Wieczór dziesięcioosobowego Curaçao zgorzkniał jeszcze bardziej, gdy Juriën Gaari sfaulował Curtisa w polu karnym, dając rzut karny. Wtedy Shankland został już zmieniony, więc Christie podszedł i posłał Rooma w przeciwną stronę, ustanawiając wynik końcowy. Był to wyciszony koniec testu, który zaczął się tak nieprzyjemnie.
Decyzje przedmeczowe Clarke'a mają teraz dodatkową wagę. Wybór Gordona w bramce, 43-latka, który opuścił Euro 2024, był ukłonem w stronę doświadczenia, podczas gdy system z dwoma napastnikami odzwierciedlał ofensywny zamiar, który prawdopodobnie będzie potrzebny przeciwko Haiti. Wielu nieobecnych - McTominay, McGinn, Tierney, Ferguson i Adams - ma wejść bezpośrednio do pierwszej jedenastki w Stanach Zjednoczonych, ale głębia pokazana przez Curtisa, Hirsta i debiutanta Fletchera daje pewność.
Tirade Advocaata po meczu przeciwko sędziemu dodał drobiazgowości do wydarzeń. "Przez 50 minut gwizdał tylko przeciwko nam" - narzekał doświadczony trener, dodając, że narodowość arbitra "mówi sama za siebie". Takie komentarze zabrzmiały nie na miejscu po wyraźnym przewinieniu Locadii i nie zamaskują własnych niedociągnięć Curaçao w obliczu odradzającej się Szkocji.
Podczas gdy Tartan Army pozostała, by śpiewać swoim bohaterom podczas rundy honorowej, nastrój był ostrożnym optymizmem. Dublet Shanklanda, charakter zespołu i udana integracja graczy z drugiego planu zapewniły odpowiednie pożegnanie. Jednak cień kontuzji Gilmoura wisi nad wszystkim. Szkocja podróżuje do Stanów Zjednoczonych z pierwszym występem na MŚ od 1998 roku, który jest już za kilka dni, ale kluczowe pytania pozostają bez odpowiedzi. Na podstawie raportu The Guardian.