Xabi Alonso został ogłoszony nowym głównym trenerem Chelsea, co stanowi kolejną szybką zmianę dla menedżera Realu Madryt. Hiszpan, który objął stery na Bernabéu z ogromnymi obietnicami po doprowadzeniu Bayeru Leverkusen do historycznego tytułu Bundesligi, wytrzymał tylko kilka miesięcy, zanim został zastąpiony po Superpucharze Hiszpanii. Teraz wchodzi do drużyny Chelsea desperacko potrzebującej stabilności po burzliwym okresie.
Ławka Realu Madryt to jedno z najbardziej pożądanych, ale i niebezpiecznych stanowisk w zarządzaniu piłkarskim. Historia pokazuje, że trenerzy opuszczający stolicę Hiszpanii często podążają bardzo różnymi ścieżkami. Od chwały Pucharu Świata po epizody w mniej znanych ligach, podróż po Madrycie jest sprawdzianem odporności i zdolności adaptacyjnych menedżera.
Rozważmy te historie. Vicente del Bosque, zwolniony w 2004 roku mimo sukcesów, objął kadrę Hiszpanii w 2008 roku i przyniósł krajowi pierwsze mistrzostwo świata w 2010 oraz mistrzostwo Europy w 2012 roku. Carlos Queiroz rozpoczął karierę w reprezentacjach narodowych na całym świecie, podczas gdy Vanderlei Luxemburgo przeskakiwał między brazylijskimi klubami. Fabio Capello przeniósł się do reprezentacji Anglii i Rosji, a Bernd Schuster zniknął w nieregularnych rolach klubowych. Te przykłady podkreślają, że ścieżki po Madrycie różnią się tak samo jak zaangażowane osobowości.
Manuel Pellegrini zmienił swoje rozczarowanie w Madrycie w znakomity drugi akt. Po skandalu 'Alcorconazo' poprowadził Malagę do Ligi Mistrzów, wygrał Premier League z Manchesterem City, a później podniósł Puchar Króla z Realem Betis i dotarł do finału Ligi Europy. Kariera Pellegriniego uosabia możliwość odrodzenia po presji Bernabéu.
Odejście Jose Mourinho w 2013 roku zaprowadziło go prosto z powrotem do Chelsea, gdzie zdobył kolejny tytuł ligowy, zanim przewędrował przez Manchester United, Tottenham i Romę – wciąż niosąc swoją wojowniczą reputację. Rafael Benítez, w przeciwieństwie do niego, nigdy w pełni nie odzyskał sił po swoim krótkim epizodzie w 2016 roku, przenosząc się do Newcastle, chińskiego klubu Dalian Yifang, a teraz Panathinaikosu. Carlo Ancelotti cieszył się chwalebnym powrotem do Madrytu po pobytach w Bayernie Monachium, Napoli i Evertonie, dodając do swojej kolekcji dwa kolejne trofea Ligi Mistrzów, a teraz przygotowuje się do poprowadzenia Brazylii na mundialu.
Co ta historia oznacza dla Xabiego Alonso? Jego przeprowadzka do Chelsea złowieszczo przypomina bezpośredni skok Mourinho na Stamford Bridge. Chelsea, podobnie jak Madryt, to klub z wysokimi oczekiwaniami i notorycznym brakiem cierpliwości. Jeśli Alonso potrafi wykorzystać intensywność, której doświadczył na Bernabéu, może powtórzyć sukces swojego poprzednika. Premier League jest jednak bezlitosna, a częste zmiany menedżerów w Chelsea pozostawiają niewiele miejsca na błędy.
Filozofia taktyczna Alonso, zakorzeniona w posiadaniu piłki i zorganizowanym pressingu, odzwierciedla wymagania nowoczesnej gry. W Leverkusen udowodnił, że może pokonać gigantów, ale skład Chelsea to mieszanka drogich talentów wymagających natychmiastowej spójności. Pobyt w Realu Madryt, choć krótki, wystawił go na ekstremalne presje oczekiwań na najwyższym poziomie – fundament, który może mu dobrze służyć w klubie, gdzie kolejny kryzys jest oddalony tylko o jeden wynik.
Dla Chelsea nominacja to zakład na trenera z tendencją wzrostową, ale niedawną porażką. Klub stawia na to, że krótkie doświadczenie Alonso w Madrycie wynikało bardziej z okoliczności niż z niekompetencji. Jeśli mu się powiedzie, Chelsea w końcu może znaleźć długoterminowego menedżera, którego brakowało im od wczesnych sukcesów Thomasa Tuchela. Jeśli się potknie, narracja szybko zwróci się ku klątwie menedżera po Madrycie.
Szerszy krajobraz Premier League będzie bacznie obserwować. Przybycie Alonso dodaje kolejną warstwę taktycznej intrygi do dywizji, w której znajdują się już Pep Guardiola, Mikel Arteta i inni. Jego sukces lub porażka nie tylko ukształtuje sezon Chelsea, ale także wpłynie na to, jak rynek wycenia trenerów, którzy zostali zmieleni przez maszynę Realu Madryt.
Ostatecznie, przeprowadzka Xabiego Alonso do Chelsea to fascynujący test. Historia uczy nas, że byli menedżerowie Realu Madryt nie są skazani na porażkę ani gwarantowanego sukcesu. Od triumfalnego panowania Del Bosque w Hiszpanii po mieszane wyniki Lopeteguiego w Sevilli i Wolves, dane są rozproszone. Rozdział Alonso zaczyna się teraz i albo stanie się historią odkupienia, albo kolejną przestrogą.
Na podstawie raportów z Marca.