Arsenal rozpoczął obronę tytułu Premier League od odpornego zwycięstwa 2-1 nad Crystal Palace, ale prawdziwy dramat rozegrał się po końcowym gwizdku. W niecodziennym zwrocie akcji Kanonierzy w końcu wzięli w ręce trofeum Premier League na boisku Selhurst Park, zamieniając wyjazdowy mecz w koronacyjną imprezę. Opóźniona ceremonia, spowodowana bezprecedensowymi okolicznościami poprzedniego sezonu, przekształciła rutynowy mecz otwarcia w moment czystej katharsis dla przyjezdnych kibiców.
Sam mecz toczył się z Arsenalem dominującym od początku. Płynna wymiana podań rozcięła obronę Palace w ciągu pierwszych piętnastu minut, czego efektem było opanowane wykończenie, które uciszyło gospodarzy. Wczesny gol zdawał się uspokajać nerwy, ale Palace, napędzani przez własnych kibiców, odpowiedzieli fizycznością i bezpośrednią grą. Wyrównanie padło po stałym fragmencie gry – lobowana główka zaskoczyła linię obrony Arsenalu, wywołując dziką radość w sektorze Holmesdale End.
Jednak odpowiedź Arsenalu była godna mistrzów. Zamiast się załamać, odzyskali kontrolę nad piłką i zaczęli dusić kontrataki Palace. Tuż przed przerwą moment indywidualnej błyskotliwości przywrócił prowadzenie. Dynamiczny rajd ze środka pola ominął dwóch rywali, po czym precyzyjne podanie prostopadłe uwolniło skrzydłowego, którego dośrodkowanie zostało wykończone z zimną krwią. To był gol ucieleśniający pewność siebie płynącą przez zespół.
Druga połowa toczyła się w bardziej kontrolowanym tempie. Arsenal zarządzał meczem mądrze, a ich duet środkowych pomocników osłaniał obronę i skutecznie przerywał grę. Palace starali się, ale klarownych okazji było niewiele. Późna seria dośrodkowań w pole karne testowała siłę powietrzną gości, ale defensywa utrzymała się. Gdy zabrzmiał końcowy gwizdek, świętowanie mogło się rozpocząć na dobre.
Podniesienie trofeum było emocjonalnym punktem kulminacyjnym. Po uniesieniu trofeum Premier League przed rozradowanym sektorem gości, zawodnicy i sztab Arsenalu rozkoszowali się chwilą. Dla menedżera Mikela Artety było to ukoronowanie niezwykłej odbudowy. Po meczu Arteta chwalił odporność swojego zespołu i wagę tego, że w końcu wspólnie podnieśli trofeum. „To dzień, na który czekaliśmy, a zrobienie tego po takim występie czyni go jeszcze wyjątkowym” – podsumował, oddając atmosferę jedności i ambicji.
Zwycięstwo i ceremonia miały głęboki ciężar symboliczny. Ostatni tytuł Arsenalu był tak dawno, że całe pokolenie kibiców nigdy nie było świadkiem takiego triumfu. To nowe panowanie, zbudowane na młodzieńczej radości i taktycznym wyczuciu, na nowo połączyło klub z jego chwalebną przeszłością. Obraz kapitana wznoszącego trofeum pod południowym londyńskim słońcem na zawsze zapadnie w pamięć.
Z taktycznego punktu widzenia zwycięstwo pokazało cechy filozofii Artety: wysoki pressing, płynne rotacje i solidność defensywną, gdy była potrzebna. Kluczowe było to, że zespół wykazał charakter, aby podnieść się po niepowodzeniu – cechę odróżniającą pretendentów od przeciętniaków. Głębia ławki okazała się również istotna, ponieważ późne zmiany pomogły zabić mecz i utrzymać prowadzenie.
Wynik na otwarcie sezonu wysyła wczesny sygnał do reszty ligi. Podczas gdy rywale wciąż szukają rytmu, Arsenal płynnie przeszedł z trybu świętowania do bojowej gotowości. Wyzwaniem jest teraz utrzymanie tej przewagi przez wyczerpujący sezon, w którym każdy przeciwnik będzie postrzegał ich jako punkt odniesienia.
Dla Crystal Palace występ dawał otuchę pomimo porażki. Sprawiali mistrzom kłopoty i będą czerpać siłę ze swojej determinacji. Ale ten dzień należał wyłącznie do Arsenalu. Gdy autokar drużyny opuścił Selhurst Park z bezpiecznym trofeum, uwaga natychmiast przeniosła się na obronę tej korony. Podróż dopiero się rozpoczęła, ale pierwszy krok był dobitny.
Na podstawie relacji BBC Sport.
