22-letnie oczekiwanie Arsenalu na tytuł Premier League wreszcie się skończyło. Remis 1-1 Manchesteru City z Bournemouth we wtorek matematycznie zapewnił koronę drużynie Mikela Artety, wywołując świętowanie, które narastało od ostatniego triumfu klubu w 2004 roku. Osiągnięcie to czyni Artetę drugim najmłodszym menedżerem, który wygrał Premier League, co jest odpowiednią nagrodą za projekt, który metodycznie podniósł Kanonierów z otchłani środka tabeli z powrotem na szczyt angielskiego futbolu.
Transformacji pod wodzą Artety nie można przecenić. Kiedy Hiszpan przejął stery w grudniu 2019 roku, Arsenal był klubem dryfującym. Paul Merson, były napastnik Arsenalu i ekspert Sky Sports, ujął to wprost: „Osiem czy dziewięć lat temu Arsenal był też-biegaczami. Byli tylko drużyną w Premier League, która mogła dostać się do pierwszej czwórki. Nigdy nie mieli wygrać tytułu.” Arteta nie tylko przywrócił wiarygodność, ale także odnowił tożsamość, którą późniejsze lata Arsène'a Wengera straciły. Pamiętne decyzje, takie jak bezlitosne zerwanie więzi z gwiazdami takimi jak Pierre-Emerick Aubameyang i Mesut Özil, sygnalizowały zmianę kultury, która przedkładała dyscyplinę zbiorową nad indywidualny błysk.
Merson uważa, że wczesna forma sezonu była prawdziwym fundamentem. „Arsenal wygrał Premier League, ponieważ był najlepszą drużyną w kraju na początku sezonu” – zauważył. Kanonierzy przeszli przez prawdopodobnie najtrudniejszy początek sezonu w historii Premier League, stawiając czoła bezlitosnej serii meczów, która mogła wykoleić mniej odporną drużynę. Ten okres, często zapominany w maju, pokazał obronę zakotwiczoną przez Declana Rice'a i już nieobecnego Martina Zubimendiego, których osłona dawała linii obrony pewność, by wygrywać mecze jednym golem.
Statystyki opowiadają historię odporności. Merson podkreślił kontrast z ostatnią kruchością defensywy Manchesteru City: „Przeciwko Bournemouth City mogło przegrać czterema lub pięcioma golami. Nie pamiętam meczu w tym sezonie, w którym Arsenal mógł przegrać pięcioma.” Ta solidność nie była przypadkiem. System Artety, zbudowany na skąpej obronie i ochronie zdyscyplinowanego podwójnego pivota, pozwalał Arsenalowi kontrolować mecze nawet wtedy, gdy nie byli w najlepszej formie ofensywnej. Presja związana z pogoną za pierwszym tytułem od dwóch dekad, zwłaszcza po zajęciu drugiego miejsca przez trzy kolejne lata, uczyniła rozrywkę luksusem; wygrywanie było jedyną liczącą się miarą.
Dla Artety tytuł potwierdza wizję, w którą wielu wątpiło. Przejął klub rozdarty frakcjami i niedocenianymi aktywami, a systematycznie odbudował nie tylko skład, ale cały etos klubu. Merson zastanawiał się, co by znaczyło, gdyby Arteta odszedł z pustymi rękami: „Szkoda by było, gdyby Arteta opuścił Arsenal bez wygrania Premier League, biorąc pod uwagę pracę, którą wykonał.” Tytuł z 2026 roku to nie fuks – to kulminacja projektu, w którym Arsenal zdobył najwięcej punktów w ciągu ostatnich trzech–czterech lat, co jest świadectwem ich nowo odkrytej konsekwencji.
Teraz uwaga przesuwa się na historyczny dublet. Arsenal zmierzy się z Paris Saint-Germain w finale Ligi Mistrzów, z szansą na dokończenie sezonu, który wpisałby nazwisko Artety obok największych w historii klubu. Zdobycie najwyższego europejskiego trofeum po raz pierwszy wyniosłoby tę drużynę z krajowych mistrzów na kontynentalną elitę. Fakt, że mogą podejść do tego finału z już zapewnionym tytułem Premier League, odciąża 22-letnią krajową zmorę i może uwolnić swobodniejszy, bardziej wyrazisty występ przeciwko PSG.
Przed Paryżem czeka formalność ostatniego meczu ligowego w niedzielę na Crystal Palace, gdzie Arsenal podniesie puchar przed swoimi podróżującymi kibicami. Będzie to moment katharsis dla fanów, którzy znosili lata drwin, fałszywych świtów i bliskich porażek. Arteta, jak zwykle, prawdopodobnie skieruje osobiste pochwały na swoich zawodników i sztab, ale narracja jest niezaprzeczalna: przywrócił Arsenal do rozmów o angielskiej elicie, nie jako nostalgiczny gigant, ale jako nowoczesna, potężna maszyna.
Szersze implikacje dla Premier League są znaczące. Triumf Arsenalu przerywa niedawny cykl dominacji Manchesteru City i dodaje nową, młodą siłę do walki o tytuł. Z składem zbudowanym na długowieczność i menedżerem wciąż rosnącym w siłę, Kanonierzy są gotowi na trwały sukces. Słowa Mersona najzwięźlej oddają emocjonalny łuk tej podróży: „Mikel Arteta przywrócił Arsenal do Arsenalu.” Po 22 latach oczekiwanie wreszcie się skończyło, a dziedzictwo tej drużyny dopiero się zaczyna. Na podstawie relacji Sky Sports.