Aleksei Vatutin, który niegdyś osiągnął najwyższe w karierze 136. miejsce na świecie, rzucił fascynujące światło na życie profesjonalnego sparingpartnera. Obecnie pracując z wschodzącą gwiazdą Mirrą Andreevą, Vatutin niedawno przedstawił różnice taktyczne i fizyczne, jakie napotyka podczas gry z męskimi i żeńskimi zawodnikami.
Według Vatutina surowa siła kobiecej gry nie należy do niedoceniania. Wskazuje on, że sportsmenki uderzają piłkę z siłą porównywalną do ich męskich odpowiedników. Główna różnica leży jednak w trajektorii i rotacji. Zauważa, że kobiety zazwyczaj uderzają piłkę stosunkowo płasko i mocno, często bez ciężkiego topspinu lub slajsu, które charakteryzują męską grę.
Ta różnica stylistyczna stwarza specyficzne wyzwania dla męskiego sparingpartnera. Vatutin wyjaśnia, że gdy wchodzi na kort z zawodniczkami, musi świadomie dostosować swoją grę. Aby utrzymać wymianę i zapewnić realistyczne środowisko treningowe, musi podbijać piłkę wyżej nad siatką i celowo dodawać więcej rotacji do swoich uderzeń.
Wykonanie tych dostosowań jest jednak dalekie od prostoty. Vatutin podkreśla, że modyfikacja jego techniki do kobiecej gry wymaga wyjątkowej przygotowania fizycznego, szczególnie w dolnych partiach ciała. Sugeruje, że aby konsekwentnie generować niezbędną wysokość i rotację przeciwko płaskim, mocnym uderzeniom, zawodnik musi intensywnie „pracować nogami”. Natomiast zauważa, że zawodniczki często mogą przyjąć bardziej statyczną pozycję, czekając, aż piłka dotrze do ich strefy uderzenia, zanim uwolnią swoją siłę.
Rozmowa naturalnie zeszła na preferencje sparingpartnerów podczas turniejów. Vatutin zadał pytanie wprost: mając wybór, czy zawodnicy uważają za łatwiejsze trenowanie z mężczyznami czy kobietami? Jego doświadczenie wskazuje na wyraźny konsensus wśród profesjonalistów. Stwierdza, że wielu zawodników jednoznacznie odpowiedziałoby, że wolą sparingi z męskimi sportowcami.
Powód tej preferencji kręci się wokół ruchu i intensywności. Vatutin podkreśla, że mężczyźni generalnie wykazują lepsze pokrycie kortu i pracę nóg. Opisuje, jak męscy gracze szybciej skracają dystans do krótkich piłek, aktywnie dążąc do zmniejszenia czasu i dystansu, aby wywrzeć presję. Skutkuje to treningiem o wyższej intensywności, który wielu profesjonalistów uważa za bardziej korzystny do symulowania warunków meczowych.
Zasadniczo, podczas gdy siła uderzenia może być podobna, wymagania taktyczne i fizyczne sparingu znacznie różnią się między tourami. Dla sparingpartnera takiego jak Vatutin dostosowanie się do kobiecej gry wymaga specyficznego zestawu umiejętności technicznych i zwiększonej zwinności, podczas gdy trenowanie z mężczyznami często bardziej odpowiada nieustępliwemu, opartemu na ruchu stylowi charakterystycznemu dla ATP.
Na podstawie relacji z Чемпионат.com.