BBC Sport ogłosiło swoje pierwsze w historii piłkarskie nagrody końcosezonowe, w których panel ekspertów, dziennikarzy i twórców programów oddał głosy, aby uhonorować wyróżniających się zawodników w Premier League, Women’s Super League, Scottish Premiership i English Football League. Kampania 2025-26 nie szczędziła dramaturgii, a nagrody odzwierciedlają piłkarzy i menedżerów, którzy zdefiniowali sezon – czy to poprzez przełamanie długich pass bez tytułu, osiągnięcie ponad miarę, czy tworzenie momentów czystej indywidualnej magii. Wysokiej rangi postacie, takie jak Chris Sutton, Dion Dublin i Fara Williams, zabrały głos, zapewniając wyróżnieniom znaczącą wagę.
W Premier League pomocnik Arsenalu Declan Rice został nazwany Graczem Sezonu po poprowadzeniu Kanonierów do pierwszego tytułu od czasów Niezwyciężonych z 2003-04. Stałe fragmenty gry Ricesa stały się decydującą bronią, jego cechy przywódcze zabłysły w młodym zespole, a jego wszechstronne występy w ważnych meczach pomogły w końcu drużynie Mikela Artety pozbyć się etykiety wiecznej panny młodej po trzech kolejnych drugich miejscach. „Był silnikiem i duszą tego zespołu” – zauważył jeden z współpracowników BBC, podkreślając, jak przyjście Ricesa przekształciło Arsenal z pretendenta w mistrza. Bruno Fernandes z Manchesteru United, który pobił rekord asyst w jednym sezonie, zajął drugie miejsce, a 22 gole napastnika Brentfordu Igora Thiago zapewniły mu trzecie miejsce.
Nagrody Premier League doceniły także wschodzące talenty i mistrzostwo na ławce trenerskiej. Obrońca Manchesteru City Nico O’Reilly zdobył nagrodę Młodego Gracza Sezonu po przełomowej kampanii, w której jego ofensywne rajdy z głębi boiska stanowiły kluczowe ujście dla klubu i reprezentacji. Nagroda dla Menedżera Sezonu dla Artety wydawała się nieunikniona po tym, jak poprowadził Arsenal od październikowego szczytu prosto do tytułu i finału Ligi Mistrzów z Paris Saint-Germain. Gol Sezonu przypadł Harrisonowi Reedowi z Fulham, którego potężny, zakręcający strzał z 25 jardów w doliczonym czasie gry zapewnił remis 2-2 z Liverpoolem. W dziwacznych kategoriach transfer Granita Xhaki za 17 milionów funtów do Sunderlandu został uznany za Transfer Sezonu, niespodziewana walka Tottenhamu o utrzymanie to Szok Sezonu, a zwolnienie Ange Postecoglou na początku jego kadencji w Nottingham Forest uznano za najbardziej przewidywalne zwolnienie. Panel miał też ironiczny wybór najgorszej powszechnej prognozy – utrzymanie tytułu przez Liverpool, przypomnienie, jak szybko losy mogą się odwrócić.
W Women’s Super League nagrody zdominował Manchester City. Napastniczka Khadija „Bunny” Shaw zebrała nagrodę Gracza Sezonu przytłaczającą większością – ponad 80% głosów – po zdobyciu 21 goli w 22 meczach oraz czterech asyst, gdy City przełamało dominację Chelsea w walce o tytuł i podniosło puchar po raz pierwszy od 2016 roku. Fizyczność, inteligentne poruszanie się i zabójcze wykończenie Shaw czyniły ją momentami nie do zatrzymania, a jej niedawna przedłużona umowa sygnalizuje zamiar klubu zbudowania dynastii. Menedżer Andree Jeglertz otrzymał nagrodę trenerską, a jego taktyczna inteligencja i spokojne przywództwo poprowadziły City do kampanii walczącej o dublet; w ten weekend zmierzą się z Brighton w finale Pucharu Anglii. Nagroda za przełom trafiła do Veerle Buurman, młodego talentu, którego rozwój przyciągnął uwagę mimo konkurencyjnej głębi ligi.
Na północ od granicy nagrody Scottish Premiership opowiadały historię tego, co mogło być dla Hearts. Portugalski skrzydłowy Claudio Braga został nazwany Graczem Sezonu po wytrwałej kampanii, która przyniosła 14 goli i trzy asysty, napędzając walkę Jambos o tytuł aż do ostatniego dnia sezonu. Porażka z mistrzem Celtikiem w tym decydującym meczu pozostawiła Hearts na drugim miejscu, przedłużając 41-letnie oczekiwanie na zwycięzcę spoza Old Firm. Menedżer Derek McInnes minimalnie pokonał w głosowaniu na najlepszego trenera Jensa Berthela Askou z Motherwell, którego drużyna zajęła czwarte miejsce i zapewniła sobie europejskie puchary – choć Askou odszedł już do Tuluzy. Gol Sezonu należał do Youssefa Chermitiego, którego przewrotka dla Rangers przeciwko Celtikowi w meczu Old Firm będzie powtarzana przez lata. Na froncie przełomowym Barney Stewart z Falkirk i Findlay Curtis z Kilmarnock (wypożyczony z Rangers) podzielili się honorem. Tymczasem nadchodzące przenosiny Lawrence’a Shanklanda z Hearts do Rangers dodają warstwę intrygi do już burzliwego okresu poza sezonem.
W EFL nagrody Championship odzwierciedlały głębię i bogactwo narracyjne dywizji. Hayden Hackney z Middlesbrough został wybrany Graczem Sezonu za dynamiczne występy w środku pola, łączące zakres podań, atletyzm i wyczucie czasu w zdobywaniu goli – kuszące „co by było, gdyby”, biorąc pod uwagę, że Boro dotarło do finału play-offów, ale przegrało z Hull, a Hackney był kontuzjowany. Nagroda Menedżera Sezonu została podzielona między Franka Lamparda z Coventry City i Alexa Neila z Millwall. Lampard poprowadził Sky Blues do miażdżącego tytułu, kończąc 25-letnią nieobecność w najwyższej lidze i na nowo wynajdując się jako charyzmatyczny trener na drugim poziomie. Milwall Neila przez cały rok walczył o bezpośredni awans, ale odpadł w play-offach, choć ich konsekwencja zdobyła uznanie panelu BBC. „Łuk odkupienia Lamparda i osiągnięcie ponad miarę Neila oba zasługiwały na uznanie” – podsumował jeden z głosujących, oddając sentyment.
W League One wyróżnił się Dom Ballard, środkowy napastnik Leyton Orient, który zdobył 23 gole, mimo że prowadził atak klubu walczącego o utrzymanie. Jego decydujące wykończenie w kluczowych momentach utrzymało O’s na powierzchni, zdobywając mu tytuł Gracza Sezonu w kategorii, w której jedynymi innymi głosowanymi byli Jack Moylan z Lincoln i Laurent Tolaj z Plymouth. Nagroda menedżerska była czystym zwycięstwem Michaela Skubali z Lincoln, którego zespół zdobył tytuł wbrew przeciwnościom, przy ograniczonych zasobach w porównaniu z większymi budżetami w dywizji. Panel uznał to za podręcznikowy przykład mądrego trenowania maksymalizującego potencjał.
W League Two Aaron Drinan z Swindon Town wyprzedził konkurencję o tytuł Gracza Sezonu z 22 golami, mimo że jego drużyna nie dostała się do play-offów. Obrońca Cambridge United Kelland Watts zajął drugie miejsce, a Omar Sowumni z mistrzowskiego Bromley – trzecie. Głosowanie menedżerskie było równie jednoznaczne: Andy Woodman z Bromley otrzymał każdy głos po poprowadzeniu klubu do kolejnych awansów z National League do League One – niezwykły wzlot, który umacnia jego dziedzictwo na Hayes Lane. Żaden inny menedżer League Two nie zdobył punktów w tej kategorii, co podkreśla niemal powszechny podziw dla osiągnięcia Woodmana.
Podsumowując, inauguracyjne nagrody BBC malują żywy obraz sezonu 2025-26: rok, w którym uznane potęgi potwierdziły swoją siłę, ale także taki, w którym słabsi kontratakowali, a jednostki przekroczyły losy swoich drużyn. Od środkowej majestatyczności Ricesa w północnym Londynie po bramkostrzelny kunszt Shaw w Manchesterze, od bolesnej bliskości Hearts po bajkowy awans Bromley, nagrody celebrują pełne spektrum piłkarskiego dramatu. Gdy lato się nagrzewa, a uwaga przenosi się na transfery i nowe kampanie, ci laureaci nagród pozostawiają niezatarty ślad w minionym sezonie. Na podstawie raportów BBC Sport.
