Podczas ostatniego Monday Night Football sezonu Premier League 2025/26, eksperci Sky Sports Gary Neville i Jamie Carragher ogłosili swoje nagrody końcowosezonowe, natychmiast wywołując debatę, nie zgadzając się co do wyróżniającej się postaci kampanii. Podczas gdy ich Jedenastki Sezonu dzieliły dziewięć identycznych nazwisk, nagroda Piłkarza Sezonu okazała się polaryzującym wyborem: Neville poparł Bruno Fernandesa z Manchesteru United, a Carragher wybrał Declana Rice'a z Arsenalu.
Obaj eksperci zbudowali swoje jedenastki wokół defensywnego trzonu Davida Rayi w bramce oraz Williama Saliby, Gabriela Magalhãesa i Nico O'Reilly'ego – lewego obrońcy Manchesteru City – w obronie. W pomocy Declan Rice i Bernardo Silva byli stałymi punktami, a Antoine Semenyo, Bruno Fernandes i Erling Haaland uzupełniali atak. Rozbieżności wystąpiły na prawej obronie i ostatniej pozycji ataku: Neville wybrał Jurriena Timbera z Arsenalu i Thiago Alcântarę z Liverpoolu, podczas gdy Carragher postawił na Matheusa Nunesa z City i Jérémy'ego Doku.
Neville z przekonaniem wyjaśnił swój wybór Timbera, nazywając Holendra 'najlepszym prawym obrońcą w lidze o milę', pomimo jego kampanii przerywanej kontuzjami. Przyznał, że rozważał umieszczenie w pomocy Elliotta Andersona z Bournemouth, zanim zdecydował się na Thiago, którego kreatywność i doświadczenie zapewniły mu miejsce jako ostatni element jedenastki.
Carragher z kolei podkreślił znaczenie dostępności i inteligencji pozycyjnej. Jego wybór Nunesa, przekwalifikowanego pomocnika, na prawej obronie wynikał z konsekwencji zawodnika: 'Na początku sezonu, kiedy zobaczyłem, kogo Man City ma na boku obrony, ani przez chwilę nie myślałem, że mogą wygrać trofea lub walczyć o tytuł. Nunes jest pomocnikiem, ale gra w każdym meczu, jest konsekwentny, genialny w defensywie i bardzo dobry z piłką.' Jeśli chodzi o rolę skrzydłowego, pochwalił wybuchowy wpływ Doku, zauważając, że Belg 'był fantastyczny'.
Jednak główna rozbieżność dotyczyła Piłkarza Sezonu. Neville argumentował, że osiągi statystyczne Fernandesa i jego transformujący wpływ na borykający się z trudnościami zespół United czynią jego kandydaturę niepodważalną. Portugalski rozgrywający wyrównał rekord Premier League pod względem asyst w jednym sezonie (20), dorównując Kevinowi De Bruyne i Thierry'emu Henry'emu. 'Bruno dorównujący Kevinowi De Bruyne i Thierry'emu Henry'emu stawia go w najlepszym towarzystwie pod względem kreatywności w Premier League' – powiedział Neville.
Kluczowe było to, że kampania United składała się z dwóch połówek. Przed Świętami klub był w kryzysie, ściany zbliżały się do menedżera, a protesty fanów narastały. Zespół znajdował się w środku tabeli i haniebnie wcześnie odpadł z obu krajowych pucharów. 'To było tak, jakby świat się kończył w Man Utd' – wspominał Neville. Jednak Fernandes przewodził niezwykłej odmianie po podnoszącym morale zwycięstwie nad Arsenalem, a następnie wygranych z Manchesterem City, dwóch triumfach nad Liverpoolem i zwycięstwie nad Chelsea. 'Jeśli nie grasz dobrze, jesteś ostro krytykowany' – dodał Neville, podkreślając presję, z jaką zmierzył się i którą pokonał pomocnik.
Carragher jednak kontrował, że kampania Fernandesa nie zawierała decydujących momentów o wysokiej stawce. 'Wybierasz zawodnika, którego mecze nie miały żadnego realnego ryzyka' – argumentował. Natomiast sezon Rice'a był zdefiniowany przez nieustanne zaangażowanie w wielkie mecze. Angielski reprezentant był siłą napędową Arsenalu w walce o tytuł Premier League oraz w drodze do półfinału Ligi Mistrzów, gdzie zaliczył 'wybitny' występ przeciwko Atlético Madryt. Carragher zauważył, że niewielki spadek formy w okolicach meczów z Manchesterem City i finału krajowego pucharu był spowodowany zmęczeniem napiętym harmonogramem Kanonierów: 'Stale grali mecze w środku tygodnia, ponieważ biorą udział we wszystkich rozgrywkach.'
Kontrastujące wybory ujawniają głębsze prawdy o indywidualnych nagrodach w sporcie drużynowym. Neville przedłożył narrację o odkupieniu i czystej kreatywności w trudnym otoczeniu, podczas gdy Carragher cenił konsekwencję zawodnika grającego na najwyższym poziomie w wielu rozgrywkach. Obie jedenastki ekspertów były jednak niezwykłe pod względem pominięć: żaden zawodnik Manchesteru City poza Silvą i Doku w pomocy czy ataku świadczy o sezonie, w którym drużyna Pepa Guardioli, mimo zdobycia tytułu, nie miała dominującej indywidualnej narracji poza golami Haalanda.
Co więcej, obecność O'Reilly'ego na lewej obronie w obu jedenastkach symbolizuje wyłonienie się młodego obrońcy jako kluczowej postaci w defensywie City, która zdobyła tytuł, podczas gdy konsensus co do Rayi, Saliby, Gabriela, Semenyo i Haalanda odzwierciedla sezon, w którym ci zawodnicy byli niemal powszechnie uznawani za najlepszych na swoich pozycjach. Zgodności ekspertów były równie wymowne jak ich niezgody.
Kurtyna opada na sezon Premier League 2025/26, a wieczór nagród Neville'a i Carraghera potwierdził, że nawet po miesiącach analiz debata nad tym, kto naprawdę zdefiniował sezon – Fernandes czy Rice – będzie trwać. Ich wybory oferują migawkę ligi, w której zderzyły się historie o odporności i wszechogarniającej doskonałości. Na podstawie raportowania Sky Sports.