Stadion Etihad był w niedzielę świadkiem końca pewnej ery, gdy Pep Guardiola po raz ostatni poprowadził Manchester City, a porażka 2-1 z Aston Villą zwieńczyła dekadę bezprecedensowej dominacji wzruszającym, choć nieco niedoskonałym pożegnaniem. Wynik miał niewielkie znaczenie w ogólnym rozrachunku – City oddało tytuł Arsenalowi już kilka dni wcześniej – ale okazja była przesycona emocjami, a fale wdzięczności spływały na Katalończyka ze strony kibiców, którzy czcili każdą jego taktyczną innowację.
10-letnie rządy Guardioli przekształciły City z wiecznych pretendentów w dynastię. Dziesięć tytułów Premier League, cztery Puchary Anglii, trzy trofea Ligi Mistrzów i aż 53 porażki w 525 meczach ligowych mówią tylko część historii. Jego filozofia, zakorzeniona w posiadaniu piłki i grze pozycyjnej, nie tylko przepisała księgi rekordów klubu, ale także zmieniła angielski futbol. Gdy stał po raz ostatni przy linii bocznej, wierni Etihad wiedzieli, że żegnają architekta swojej złotej ery.
Wyścig o tytuł praktycznie zakończył się, gdy Arsenal matematycznie zapewnił sobie koronę we wtorek, ale ten dzień należał do pożegnań. Wraz z Guardiolą, kapitan klubu Bernardo Silva, uosobienie boiskowej inteligencji i etyki pracy swojego menedżera, oraz John Stones, obrońca grający piłką, który uosabiał projekt Guardioli, pojawili się po raz ostatni w błękitnych koszulkach. Obaj zostali zmienieni pod koniec meczu przy owacjach na stojąco, a ich wkład został wpleciony w tkankę dekady sukcesów.
Sam mecz rozpoczął się od momentu przypadku. Antoine Semenyo skorzystał z luźnej piłki po rzucie rożnym, dając City prowadzenie w 23. minucie – gol tak chaotyczny, że wydawał się nie na miejscu wśród wielkiej narracji. Guardiola, zwykle ożywiony i wymagający, pozwolił sobie na rzadki moment dystansu – nie celebrował, zamiast tego oddając się teatrowi dnia. Gra City, choć funkcjonalna, pozbawiona była nieustępliwej precyzji z poprzednich sezonów, jakby emocjonalny ciężar osłabił zwykłą intensywność.
Villa, świeżo po zdobyciu chwały Ligi Europy, w drugiej połowie ruszyła z determinacją. Ollie Watkins, napastnik w życiowej formie, odwrócił losy meczu w ciągu 14 minut. Najpierw klinicznym instynktem skierował do boku niskie podanie, wyrównując stan meczu. Potem nadszedł moment prawdziwej klasy: zręczne przyjęcie dośrodkowania, przyspieszenie z dala od obrońców City i opanowane wykończenie obok bramkarza, które wprawiło siatkę w drżenie i uciszyło domową publiczność. 16. gol Watkinsa w sezonie Premier League był oświadczeniem, podkreślającym jego gotowość do nadchodzącego mundialu.
City naciskało na wyrównanie, ale brakowało im krawędzi. Phil Foden miał późnego gola anulowanego przez VAR za marginalny spalony – decyzja, która podsumowała popołudnie, w którym wszystko było nieco nie tak. W drugiej połowie Villa przewyższyła City w strzałach celowanych 5:1 i zmarnowała dwie kolejne duże szanse na powiększenie prowadzenia. Świadczyło to o ostrości gości i zrozumiałym rozproszeniu gospodarzy.
Końcowy gwizdek przyniósł falę emocji. Guardiola został otoczony przez swoich zawodników, niektórzy płakali, gdy rozbrzmiewały przyśpiewki tłumu. Była szpaler, nie dla wyniku, ale dla człowieka i jego zastępców. Dla City najbliższa przyszłość jest zniechęcająca, ale jasna: należy mianować nowego menedżera, odświeżyć skład i podjąć wyzwanie odzyskania tytułu po letnim mundialu. Fundamenty, które pozostawia Guardiola – światowej klasy akademia, charakterystyczny styl gry i nienasycona kultura wygrywania – stanowią potężną bazę.
Dla Aston Villi zwycięstwo przypieczętowało czwarte miejsce, wieńcząc niezwykły sezon pod wodzą Unaia Emery'ego. Triumf w Lidze Europy gwarantował już grę w Lidze Mistrzów, ale zdobycie trzech punktów przeciwko City w tak symbolicznym dniu wzmocniło ich pozycję jako prawdziwej siły. Dublety Watkinsa podniosły jego dorobek we wszystkich rozgrywkach do 34 udziałów w bramkach, co czyni go jednym z najbardziej pożądanych napastników w Europie.
Popołudnie służyło również jako pomost do lata futbolu międzynarodowego. Po zakończeniu sezonu Premier League uwaga skupia się na Mistrzostwach Świata, które rozpoczynają się 11 czerwca. Szkocja zagra trzy dni później z Haiti, Anglia zmierzy się z Chorwacją 17 czerwca, a finał turnieju zaplanowano na 19 lipca. Dla planujących z wyprzedzeniem, terminarz nowego sezonu Premier League zostanie ogłoszony 19 czerwca, z weekendem otwarcia w dniach 22-23 sierpnia, następnie losowanie fazy ligowej Ligi Mistrzów 27 sierpnia i Transfer Deadline Day 1 września.
Dziedzictwo Guardioli jest bezpieczne. Odchodzi z wskaźnikiem zwycięstw nie mającym sobie równych we współczesnym angielskim futbolu, na nowo definiując to, co możliwe dzięki trenowaniu i przekonaniu. Jego pożegnanie nie było może rundą zwycięstwa, jakiej wielu oczekiwało, ale miłość z Manchesteru nigdy nie była kwestionowana. Gdy jeden rozdział się kończy, kolejny wzywa – nie tylko dla City, ale dla ligi, która teraz musi ewoluować bez swojego dominującego wizjonera.
Na podstawie doniesień Sky Sports.
