PJ Tucker, 41-letni amerykański skrzydłowy i mistrz NBA, oficjalnie ogłosił zakończenie kariery w National Basketball Association. Weteran dokonał ogłoszenia za pośrednictwem swoich kanałów w mediach społecznościowych, kończąc profesjonalną podróż koszykarską trwającą ponad dwie dekady.
W swoim oświadczeniu Tucker odniósł się do swojej długiej kariery, zauważając, że przez ponad 20 lat koszykówka była jego zawodem i tożsamością. Wyraził, że nie wyobraża sobie siebie w żadnej innej roli, ale potwierdził swoje odejście z NBA. Zaznaczył jednak, że jego pasja do gry pozostaje, stwierdzając, że nigdy nie przestanie grać w koszykówkę.
Ścieżka kariery Tuckera była wyraźnie międzynarodowa, zanim zadomowił się w NBA. Grał w różnych klubach w wielu zagranicznych ligach. Jego wczesne przystanki zawodowe obejmowały takie zespoły jak BC Donetsk na Ukrainie, Hapoel Holon w Izraelu, Brose Bamberg w Niemczech, Sutor Montegranaro we Włoszech, Aris Thessaloniki w Grecji i Bnei HaSharon w Izraelu.
Jego czas za granicą był bardzo udany. Tucker został mistrzem niemieckiej Basketball Bundesligi z Brose Bamberg w 2012 roku i zdobył mistrzostwo izraelskiej Basketball Premier League z Hapoel Holon w 2008 roku. Jego indywidualne osiągnięcia w tym okresie również były imponujące – otrzymał nagrodę Most Valuable Player za sezon zasadniczy izraelskiej ligi w 2008 roku oraz MVP finałów niemieckiej ligi w 2012 roku.
Kariera Tuckera w NBA trwała 14 sezonów, podczas których stał się znany jako zawzięty obrońca i niezawodny strzelec z rogu za trzy punkty. Grał dla wielu franczyz, pokazując swoją wartość jako wszechstronny gracz pomocniczy. Jego podróż po NBA obejmowała pobyty w Phoenix Suns, Toronto Raptors, Houston Rockets, Milwaukee Bucks, Miami Heat, Philadelphia 76ers, Los Angeles Clippers i New York Knicks.
Szczytem jego kariery w NBA był sezon 2020-2021 z Milwaukee Bucks. Tucker był kluczowym zawodnikiem w defensywie drużyny, która zdobyła mistrzostwo NBA, zdobywając swoje pierwsze i jedyne mistrzostwo ligi. To osiągnięcie ugruntowało jego dziedzictwo jako mistrza na najwyższym poziomie profesjonalnej koszykówki.
Przez całą swoją karierę Tucker zdobył reputację dzięki swojej twardości, intensywności w obronie i gotowości do wykonywania niewdzięcznej pracy niezbędnej dla sukcesu drużyny. Jego emerytura oznacza koniec wyjątkowej kariery, podczas której przekształcił się z międzynarodowego wędrowca w mistrza NBA i szanowanego weterana.
Na podstawie reportażu z Чемпионат.com.