Minęła dekada od czasu, gdy Leicester City dokonało jednej z największych sportowych sensacji w historii, a kluczowe postacie z tego cudownego sezonu 2015-16 wspominają go z sentymentem. Menadżer Claudio Ranieri, obrońca Christian Fuchs i dożywotni fan Serge Pizzorno z zespołu Kasabian należą do tych, którzy przywołują składniki, które sprawiły, że tytuł Lisów w Premier League był tak wyjątkowy.
Ranieri, architekt triumfu, opowiedział, jak wiara stopniowo rosła w drużynie. Początkowo wyznaczył skromny cel 40 punktów, aby utrzymać się w lidze, cel ustalony przez prezesa Vichai Srivaddhanaprabhę. Po jego osiągnięciu cele zmieniły się na zakwalifikowanie się do Europy, potem Ligi Mistrzów i wreszcie samego tytułu. Włoski menadżer określił tę podróż jako 'cud' napędzany ogromnym wysiłkiem i silną mentalnością zespołową. Wspomniał także surrealistyczny moment, gdy gwiazda opery Andrea Bocelli, który zadzwonił, aby wystąpić na King Power Stadium, nieświadomie wybrał dokładną datę, w której Leicester podniósł trofeum.
Dla zawodników atmosfera była pełna koleżeństwa i zabawy, a nie presji. Christian Fuchs podkreślił dostępność właścicieli klubu i rodzinną kulturę, którą pielęgnowali. Przypomniał proste momenty integracji, jak wyjście na pizzę po pierwszym czystym koncie, które przerodziło się w bitwę jedzeniową, uosabiając grupę 'wyrzutków', którzy lubili mieszać. Obrońca zauważył również trwałą więź dzięki aktywnej grupie WhatsApp, co świadczy o nierozerwalnej więzi utworzonej podczas ich niesamowitej passy.
Efekt kulturowego oddziaływania zwycięstwa sięgał daleko poza boisko. Ranieri mówił emocjonalnie o tym, jak wygrana połączyła różnorodne społeczności Leicester, a członkowie indyjskiej populacji miasta dziękowali mu za pomoc w przezwyciężaniu podziałów kulturowych dzięki piłce nożnej. Serge Pizzorno zauważył, że Leicester stało się 'drugą drużyną wszystkich' na świecie, pobudzając wyobraźnię neutralnych fanów. Opisał, jak miasto zjednoczyło się w ostatnich tygodniach, tworząc wyjątkową, zjednoczoną atmosferę przy bramach szkolnych, pocztach i pubach.
Przypomniano także kluczowe momenty na boisku. Odporność zespołu opierała się na taktycznej zmianie dokonanej przez Ranieriego, który tuż przed rozpoczęciem sezonu zmienił system obrony na czwórkę obrońców – decyzja, którą trener pierwszej drużyny Mike Stowell początkowo kwestionował, ale która okazała się genialna. Drużyna świętowała indywidualne kamienie milowe, takie jak rekord Jamiego Vardy'ego w zdobywaniu bramek w 11 kolejnych meczach ligowych, z autentyczną radością dla kolegi. Sezon zakończył się szpalerem honorowym od odchodzących mistrzów, Chelsea, na Stamford Bridge – moment, który według Fuchsa wciąż wywołuje uśmiech na jego twarzy.
Celebracje były legendarne, z występem Boccellego w dniu wręczenia trofeum i ogromną paradą zwycięstwa. Zespół Pizzorna, Kasabian, grał dla 120 000 ludzi w Victoria Park, a zawodnicy przyłączyli się do uroczystości. Historia miała nawet bajkowy wątek finansowy, ponieważ Pizzorno podzielił się tym, że wujek jego żony postawił £20 na wygraną Leicester w lidze przy kursie 5000-1, co przyniosło £80 000 wygranej. Dla wszystkich zaangażowanych, od menadżera po fanów, pamięć o tym sezonie pozostaje źródłem ogromnej dumy i przypomnieniem o mocy piłki nożnej do tworzenia niezapomnianych historii.
Na podstawie raportów Football | The Guardian.