Marcus Rashford ma poprowadzić atak Anglii w meczu otwarcia mundialu z Chorwacją 17 czerwca w Dallas, jednak przyszłość klubowa napastnika jest owiana niepewnością. 28-latek stał się człowiekiem w zawieszeniu, rozdartym między pragnieniem pozostania w Barcelonie a realiami finansowymi, które utrudniają trwały transfer.
Burzliwa podróż Rashforda od Manchesteru United rozpoczęła się w grudniu 2024 roku, gdy ówczesny menedżer Ruben Amorim wykluczył go z pierwszego zespołu. Od tego czasu wypożyczenia do Aston Villi i Barcelony przyniosły chwilową ulgę, ale długoterminowy dom pozostaje nieuchwytny. W Villi błyszczał w Lidze Mistrzów, a w Barcelonie pod wodzą Hansiego Flicka odegrał kluczową rolę w utrzymaniu tytułu mistrza La Liga.
Jego koronnym momentem był klasyk przeciwko Realowi Madryt 10 maja, kiedy to znakomity rzut wolny przesądził o zdobyciu mistrzostwa. Po tym meczu Rashford przyznał: „Nie jestem magikiem, ale gdybym nim był, zostałbym”, podkreślając swoje preferencje wobec Katalonii. Jednak osiem goli i dziewięć asyst w La Liga w zeszłym sezonie to skromny wynik, który może tłumaczyć ostrożność Barcelony.
Niedawny zakup Anthony'ego Gordona z Newcastle za 69 milionów funtów przez Barcelonę jeszcze bardziej skomplikował sprawy. Gordon również gra głównie na lewej stronie, co powoduje nakładanie się pozycji i zmniejsza pilność trwałego pozyskania Rashforda. Ograniczenia finansowe katalońskiego klubu oznaczają, że prawdopodobnie rozważą tylko kolejne wypożyczenie Rashforda, a nie stały transfer za 26 milionów funtów, którego domaga się Manchester United.
Cena wywoławcza United jest zaskakująco niska jak na piłkarza w kwiecie wieku, ale odzwierciedla ogromną pensję obciążającą ich budżet. Rashford zarabia 17,5 miliona funtów rocznie, a 35 milionów pozostaje do spłaty w ciągu dwóch lat pozostałych do końca jego kontraktu w 2028 roku. Zbycie tych kosztów płacowych jest priorytetem United, którzy widzą trwałą sprzedaż jako najczystszą drogę do ulgi finansowej. Każdy klub kupujący musiałby również dorównać lub podnieść tę pensję, co dodaje kolejną warstwę złożoności.
Powrót na Old Trafford wydaje się niemożliwy. Pomimo odejścia Amorima i przejęcia sterów przez Michaela Carricka, futbolowa hierarchia klubu – mniejszościowy właściciel Sir Jim Ratcliffe, dyrektor sportowy Jason Wilcox i dyrektor generalny Omar Berrada – wszyscy uznali Rashforda za persona non grata. Mosty zostały spalone, a United zamierza iść naprzód bez niego.
Jeśli Barcelona nie zdoła zawrzeć umowy, alternatywy Rashforda są ograniczone, ale nie nieistniejące. Arsenal może postrzegać go jako ulepszenie w porównaniu z Leandro Trossardem i Gabrielem Martinellim na lewej stronie lub jako elastyczną opcję na środku ataku. Mistrzowie Premier League Mikela Artety oferowaliby Ligę Mistrzów, ale przeprowadzka do Londynu wymagałaby od Rashforda ponownego rozważenia wcześniejszej niechęci do przenosin do stolicy. Liverpool również nie ma płodnego lewoskrzydłowego poza Codym Gakpo, chociaż rywalizacja z United może stanowić psychologiczną barierę. Aston Villa, gdzie wcześniej prosperował, może stać się atrakcyjnym kierunkiem, jeśli odnowią swoje zainteresowanie. Za granicą Paris Saint-Germain od dawna go podziwia, ale z Khvichą Kvaratskhelią na lewej stronie przeprowadzka wydaje się mało prawdopodobna. Bayern Monachium polega na Luisie Díazu, a Real Madryt ma Viníciusa Júniora, co pozostawia niewiele elitarnych klubów z oczywistym wakatem.
Nadchodzący mundial oferuje Rashfordowi światową scenę do zmiany narracji. Wybitny turniej może sprawić, że jego cena 26 milionów funtów i żądania płacowe wydadzą się okazją, potencjalnie przekonując Barcelonę lub innych kandydatów. Mecz otwarcia Anglii z Chorwacją będzie uważnie obserwowany, nie tylko ze względu na ambicje Trzech Lwów, ale także jako witryna sklepowa dla Rashforda.
Gdy okno transferowe otworzy się 15 czerwca, dwa dni przed pierwszym meczem Anglii, wszystkie strony będą musiały nawigować w sieci sprzecznych interesów. United trzyma klucze do trwałego odejścia, ale Rashford zachowuje moc odrzucenia każdego ruchu, który mu nie odpowiada. Na razie napastnik musi skupić się na mundialu, wiedząc, że jego występy w Stanach Zjednoczonych mogą w końcu przynieść jasność w karierze pełnej zmian. Na podstawie raportu The Guardian.
