Szczęśliwe życie Harry'ego Brooka przy kresie zakończyło się gwałtownie pierwszego dnia pierwszego testu między Anglią a Nową Zelandią na Lord's, ponieważ Yorkshireman nie wykorzystał dwóch repryz i ostatecznie został wyłapany, pozostawiając Anglię w trudnej sytuacji. Po otrzymaniu dwóch żyć od nowozelandzkich graczy polowych, szczęście Brooka opuściło go, gdy obrzucił piłkę do wicketkeepra, kończąc frustrującą część gry dla gospodarzy.
Brook wszedł na boisko, gdy Anglia potrzebowała stabilizującej obecności po utracie wczesnych wicketów. 27-latek, znany z agresywnej gry i zdolności do kontrataku, początkowo starał się zbudować partnerstwo z ustawionym batsmanem. Jednak wkrótce nowozelandzcy bowlerzy znaleźli krawędź.
Pierwsze życie przyszło, gdy Brook, mając zaledwie 12 runów, pchnął piłkę na zewnątrz off stump od Tima Southee. Piłka poleciała nisko do trzeciego slipu, gdzie gracz polowy złapał ją obiema rękami, ale upuścił szansę. Był to standardowy chwyt na poziomie testowym, a zbiorowe jęknięcie tłumu odbiło się echem po ikonicznym stadionie, gdy Brook odetchnął z ulgą.
Co niezwykłe, fortuna uśmiechnęła się do Brooka ponownie trzy overy później. Mając 19, próbował grać haka na krótkiej piłce od Matta Henry'ego, tylko po to, by top-edge'ować ją wysoko w kierunku fine leg. Gracz polowy cofnął się, ustawił pod piłką, ale niewytłumaczalnie puścił ją przez ręce, upadając na trawę. Dwie opuszczone łapki w krótkim czasie pozostawiły nowozelandzki obóz przygnębiony, a angielskich fanów w niedowierzaniu co do szczęścia ich batsmana.
Ale krykiet ma sposób na wyrównywanie rachunków, a szczęście Brooka ostatecznie opuściło go w 45. overze. Pełna długość piłka od Southee lekko odskoczyła, ponownie wyciągając zewnętrzną krawędź. Tym razem piłka czysto poleciała do wicketkeepera Toma Blundella, który nie popełnił błędu. Brook musiał odejść za 31 runów, wynik, który wydawał się zarówno znaczący, biorąc pod uwagę szanse, jakie miał, jak i rozczarowujący, biorąc pod uwagę zmarnowaną okazję.
Dla Anglii wykluczenie Brooka było ciosem. Był on filarem środkowej części składu od swojego debiutu w testach, ze średnią powyżej 50 w tym formacie i kilkoma przełomowymi inningami. Jego zdolność do swobodnego zdobywania runów i wywierania presji na bowlerów często ratowała Anglię z trudnych sytuacji, ale tym razem jego wczesne odejście pozostawiło zespół na 145 za 5, wciąż tracąc do pierwszego inningu Nowej Zelandii znaczną różnicę.
Dwie opuszczone łapki niewątpliwie będą źródłem głębokiego żalu dla Nowej Zelandii. W krykiecie testowym zmarnowane szanse często okazują się kosztowne, a ponieważ Brook jest znany jako batsman zmieniający grę, goście mogli zdusić niebezpieczne partnerstwo w zarodku. Jak się stało, Anglia zdobyła kluczowe runy po drugim upuście, ale nieutrzymanie ostatecznie nie okazało się zbyt szkodliwe, ponieważ Nowa Zelandia odrobiła straty dzięki wicketowi Brooka.
Z taktycznego punktu widzenia wykluczenie Brooka obnażyło miękkie podbrzusze Anglii. Z all-rounderami do naśladowania, odpowiedzialność spada teraz ciężko na dolną część środkowej, by się głęboko wkopać. Skład battingowy Anglii, znany z agresywnego stylu, był czasami krytykowany za brak odporności, gdy górna część zawodzi. Ten scenariusz przetestuje tę determinację.
Incydent podkreślił również cienkie marginesy w krykiecie testowym. 31 Brooka mogło być zaledwie 12 lub 19, a wynik Anglii wyglądałby jeszcze gorzej. I odwrotnie, gdyby wykorzystał swój start do znacznego wyniku, gospodarze mogliby być w dominującej pozycji. Taka jest natura sportu: kilka cali tutaj, opuszczona łapka tam, a cały obraz meczu może się zmienić.
Patrząc w przyszłość, pierwszy test na Lord's ma ogromne znaczenie dla obu stron. Dla Anglii pozytywny wynik jest niezbędny, aby nadać ton serii, zwłaszcza u siebie. Dla Nowej Zelandii zdobywanie wczesnych wicketów i obnażanie środkowej części Anglii jest dowodem zdyscyplinowanej jednostki bowlingowej. Zmarnowane szanse, choć żenujące, nie zdefiniowały całkowicie sesji, ale dały jasne przypomnienie bezwzględności wymaganej na najwyższym poziomie.
W miarę upływu dnia atmosfera na Lord's oscylowała między nadzieją a rozpaczą. Początkowe przetrwanie Brooka wywołało okrzyki, jego ostateczny upadek przyniósł ciszę, a widok jego odchodzącego z opuszczoną głową namalował żywy obraz gracza, który wiedział, że złota szansa wymknęła się. To był moment, który uosabiał dramaturgię i nieprzewidywalność krykieta testowego.
Ostatecznie historia inningu Harry'ego Brooka zostanie zapamiętana za to, co mogło być. Dwa życia, przeciętny wynik i krytyczny wicket dla Nowej Zelandii. W miarę rozwoju meczu prawdziwy wpływ wykluczenia Brooka stanie się jaśniejszy. Na razie Anglia musi się przegrupować i polegać na pozostałych batsmanach, aby poprowadzić ich do konkurencyjnego wyniku. Na podstawie raportów Sky Sports.